Montfortblog

In deze paastijd en dichtbij Pinksteren worden wij door de liturgie uitgenodigd samen te bidden, samen te bidden met Maria.

Samen bidden om inzicht in en licht op soms duistere situaties in ons leven. Zouden wij dat niet nodig hebben? Zouden wij sterker staan in het geloof dan de leerlingen van het eerste uur? De tijd tussen Pasen en Pinksteren was voor hen een tijd van uitdaging, van aarzelend geloof in Jezus’verrijzenis. Het waren weken dat zij moesten wennen aan die nieuwe wijze van aanwezig zijn van de Heer: soms zagen zij Hem, dan weer niet, en toch was Hij er! Die ervaring, en vooral die zekerheid, is niet zomaar vanzelf gekomen.

Achteraf bekeken begrijpen we Jezus’bedoeling: Hij wilde hen voorbereiden op zijn teruggaan naar de Vader. Hij nam toe namelijk geen afscheid, integendeel, Hij bevestigde zijn betrokkenheid bij hen. Hij ging naar zijn Vader om blijvend te bidden. Zo werden de leerlingen voorbereid en zijn zij gaan openstaan voor de gaven van de heilige Geest.

En Maria was in de groep aanwezig. Dit was niet zonder betekenis, want als geen ander had zij ervaren dat God zijn geloften gestand doet. Bovendien, niemand had zoals zij ervaren dat de heilige Geest iets in beweging kan zetten. Midden tussen de leerlingen was zij aanwezig, volhardend in gebed.

Het woord ‘noveen’ komt van het Latijn: ‘novem’ en betekent negen en verwijst naar de negen dagen tussen Hemelvaart en Pinksteren, een tijd van het volgehouden gebed, in vereniging met Maria. 

Catechese in de school bij Maria

Catéchèse à l'école de Marie

Wij herinneren ons nog het succesvolle evangelisatiewerk van Montfort in Pontchâteau waar hij gedurende 18 maanden met het volk een grote kruisberg had opgericht maar, daags voor de inzegening in aanwezigheid van 20.000 mensen, het verbod kreeg voor de inhuldiging.
Iedereen dacht dat deze mislukking de energie van de missionaris zou breken. Achteraf bekeken stel je vast dat hij toen als missionaris nog meer gegroeid is. ‘Nooit was hij inniger met de gekruisigde Jezus verenigd’, zo noteert een ooggetuige. Mgr. de Champflour, bisschop van La Rochelle, is hem een warm hart gaan toedragen.

Het rozenkransgebed in protestants milieu

La Rochelle was in Frankrijk een eeuw lang een bolwerk van de protestanten geweest. Toen Lodewijk XIV in 1685 de godsdienstvrijheid in het land ophief, hebben veel protestanten de stad verlaten. De blijvers moesten zich bekeren maar waren vaak schijnkatholieken. In hun hart waren velen protestant gebleven. Mgr. de Champflour was ervan overtuigd dat overdreven druk geen zin had, omdat echte bekering de vrucht is van het mensenhart dat een weg aflegt. Hij had sympathie voor Montfort en nodigde hem uit om missies te komen preken in het bisdom. In La Rochelle is het een grootse onderneming geworden: eerst een missie voor de mannen, dan een voor de vrouwen en een derde voor de soldaten, telkens periodes van drie weken. Benevens zijn trouwe helper broeder Mathurin had Montfort vier priesters rond zich weten te scharen, ondermeer zijn eigen broer, dominicaan.

De grote missie was officieel aangekondigd en velen keken uit naar conferenties en stevige debatten. Daar voelde Montfort niets voor. Hij koos voor degelijk onderricht ondersteund door gebed. Zijn averechtse aanpak, juist in een oud protestants milieu, heeft wonderen verricht. Inderdaad, juist in dat midden gebruikte hij met gezag het rozenkransgebed als uitgangspunt.
Met de drie groepen mysteries – de blijde, de droeve, de glorievolle – hernam hij het kerygma van de apostelen, de korte aanzegging namelijk van het Goede Nieuws: in Jezus Christus is God ‘afgedaald’ en mens geworden; hij heeft geleden en is gestorven; hij is verrezen en weer opgestegen naar de Vader. In zijn drie weken durende catechese volgde de uitleg.

Een neutrale getuige

Met verbazing stelde men vast dat, ook in dit vroegere centrum van de Hervorming, de mensen steeds in groten getale kwamen opdagen. Eerst de mannen, daarna de vrouwen en tenslotte de soldaten. Montfort veroverde als het ware La Rochelle en omgeving op de protestanten.
Reactie kon niet uitblijven. Alleen al in deze stad is hij tot tweemaal toe aan een aanslag ontsnapt. Het hoogtepunt van zijn actie vond plaats op 16 augustus 1711 toen hij, naar aanleiding van de missie voor de vrouwen, een grootse processie door de stad organiseerde. Ingenieur Claude Masse, officier in koninklijke dienst en toevallig in La Rochelle aanwezig, heeft in het stadsarchief een voor ons kostbaar gedetailleerd getuigenis nagelaten.
Duizenden mensen namen eraan deel. Hij beschrijft de groepen, niet minder dan 25! De stad viel van de ene verbazing in de andere. Na de missie voor de dames vond die voor de soldaten plaats, met ook weer een processie: voorop ging blootsvoets een officier, de vlag met een groot kruis dragend, achter hem de soldaten, ook blootsvoets, met in de ene hand een kruis en in de andere de rozenkrans, terwijl ze de litanie van Onze-Lieve-Vrouw zongen. Het is niet toevallig dat Montfort, als hij over de rozenkrans schrijft, allusie maakt op het ‘snoer’ of de ‘ketting’ waarmee hij menig mens heeft bekeerd.

Sint Elooi

Net buiten de stad had een bemiddelde dame, Françoise Recaud, hem een tuinhuisje ter beschikking gesteld om op adem te komen, de ‘Kluis van Sint Elooi’ genaamd. Daar heeft hij het merendeel van zijn geschriften geredigeerd, ondermeer de Ware Godsvrucht, met deze getuigenis: “Juist om te zorgen dat er voortaan meer dergelijke vereerders komen, ben ik begonnen op schrift te stellen wat ik in mijn missies jarenlang, zowel publiek als privé, met vrucht heb onderwezen” (110).

Week-end de formation et de prière
au Foyer de Charité de Spa-Nivezé
du 4 au 6 mai 2012

Un secret de sainteté

« Marie, tu m’accompagnes
pour marcher pas à pas… »

Pour voir les photo's du week-end,
veuillez faire un click sur le photo ci-dessous.

Foto's van de voorbije Montfortaanse Vormings- en Ontmoetingsdag.
Klik op de foto. 

De verrijzenis van Jezus Christus is hét centraal punt van het christelijk geloof. Je mag gerust veronderstellen dat zonder zijn verrijzenis geen van de vier evangelisten de pen in de hand had genomen. Hun teksten zijn geschreven vanuit deze sterke gebeurtenis. Met Pasen staat Jezus centraal, maar het gaat om ons.

De prijs is betaald

Het valt op dat de grote verkondiger Paulus in zijn brieven het voortdurend heeft over de verrijzenis van Jezus en de consequenties ervan en veel minder over het leven van de Heer. Hij gebruikt soms een krachtige taal, zo bijvoorbeeld als hij zich tot de christenen van Korinte richt, dus tot gedoopten: “U weet het: uw lichaam is een tempel van de heilige Geest die in u woont, die u van God hebt ontvangen. U bent niet van uzelf. U bent gekocht en de prijs is betaald” (1 Kor 6,19-20).

De heilige Montfort voelt zich sterk aangesproken door Paulus, zoals ook hier in zijn visie op het doopsel: “U bent nu schoon gewassen; u bent geheiligd, u bent gerechtvaardigd in de naam van de Heer Jezus Christus en door de Geest van onze God” (1 Kor 6,11). Hij onderstreept dat het de Heer is die het initiatief neemt. De ouders, peter en meter spelen ongetwijfeld een rol, maar het accent ligt bij de Heer, Hij komt naar de dopeling toe, heiligt hem, bindt zich aan en verbindt zich met hem.

Een helder ja-woord

Meestal, zo was het in de tijd van Montfort, en zo is het nog heel vaak, gaat het ‘ja’ nauwelijks verder dan het engagement van de peter en meter. Eens volwassen moet de gedoopte komen tot een persoonlijk en helder ja-woord. Hiervoor is inzicht nodig, een aangepaste catechese, en dan de bewuste optie om als volwassene de doopbeloften te hernieuwen. Dit is juist wat Montfort bedoelt en waarom hij, nu 300 jaar geleden, de pen in de hand heeft genomen en belangrijke catechetische tips op papier gezet. Persoonlijk heeft Montfort zijn ja-woord diep beleefd, zo diep dat hij zelfs zijn familienaam heeft laten vallen. Hij was er zich van bewust dat hij bij zijn doop van Godswege als het ware een nieuwe identiteit had gekregen. Hij heette eigenlijk Louis Grignion, maar vanuit het bewustzijn dat hij van toen af aan God toebehoorde, heeft hij zijn familienaam vervangen door de naam van het stadje waar hij was gedoopt: Montfort.  Bovendien, om voortdurend trouw te blijven aan zijn gegeven ja-woord, heeft hij zich helemaal aan Maria toevertrouwd en dit geduid door zijn voornaam te verlengen tot Louis-Marie.

Onze Montforttocht

De aanstaande Montforttocht loopt langs Montfort-sur-Meu, natuurlijk omwille van het geboortehuis van de heilige en de stad waar hij is gedoopt, maar zeker ook om ons te bevragen over onze eigen doopselbeleving.

Pasen is meer dan de herdenking van een feit uit het verleden. Voor Montfort is Jezus de Levende, vandaag, die vraagt naar ons ja-woord in deze tijd. Hij citeert Paulus: “Wij zijn helemaal van Christus… door Hem oneindig duur gekocht ten koste van al zijn bloed.”

Diezelfde dag brengt de tocht ons naar Pontchâteau waar Montfort een reuze kruisberg heeft opgericht. Trouwens tijdens zijn evangelisatietochten richtte hij, meestal buiten de centra, goed zichtbaar een groot kruis op. Het kruis was voor hem als een roep van Jezus naar elke voorbijganger: “lieve mens, ik hou van je.” Ook al ga je niet mee op tocht, laat in de paastijd deze kreet tot je doordringen en verwoord persoonlijk je antwoord.

Voor informatie over de Montforttocht, klik hier

Heer onze God,
wij leggen de naam van ons kind
in uw zegenende handen.

Schrijf het daarin op ,
vergeet het niet.

Houd ons kind vast,
als wij het moeten loslaten,

als het zijn eigen weg
door het leven gaat.

Dat het voortstapt
op de vaste baan

dat het de levensstijl
niet verlaat
die Gij ons hebt getoond.

Wees troost en bemoediging
als het eenzaam is of bang.

Blijf bij ons kind,
als het donker wordt.

Reik het de hand
en open het de ogen
voor het 'beloofde land'.

In uw zegenende handen
leggen wij de naam van ons kind,
Heer, onze God.

Amen.

Auteur onbekend 

Wat ging Montfort op de Mont-Saint-Michel zoeken?

Na eerst een halte gemaakt te hebben in Lisieux, brengt de aanstaande Montforttocht ons naar de Mont-Saint-Michel. Velen kennen deze plek als beschermd monument. Op TV hebt u misschien al gezien dat recente werken aan de berg zijn oorspronkelijke ligging in de zee hebben teruggegeven, maar vaak gaan de media eraan voorbij dat die berg ook een bijzonder bedevaartoord is. Op een kritiek moment van zijn leven is Montfort daar gaan bidden. Wat is eigen aan dit heiligdom en wat bezielde Montfort?

Bisschop Aubert

Oorspronkelijk ging het om een naakte rots in de baai waar eigenlijk een beekje, de Cuescon, uitmondt in de zee en de scheiding is gaan vormen tussen Bretagne en Normandië. We zijn in de 8^ste eeuw, de tijd dat bisschop Aubert vanuit Avranches alle moeite had om een tweede evangelisatiegolf tot stand te brengen. Drie eeuwen eerder hadden invasies van de barbaren het Romeinse Rijk ten val gebracht en tegelijk het christendom als het ware weggespoeld. Vooral vanuit Ierland is de herkerstening van het vaste land tot stand gekomen, maar met moeite. De streek lag bovendien grotendeels verscholen in een dicht woud. In die context trok bisschop Aubert zich graag terug op de rots in de zee om hulp uit de hemel af te smeken.

Michaël, de strijder

Er wordt verteld dat de aartsengel Michaël tot driemaal toe hem is komen bemoedigen en hem zelfs vroeg om er een kapel op te richten. Michaël is de strijder, hij wordt in de Bijbel ‘prins’ en ‘aartsengel’ genoemd, de tegenstander van Satan. Zijn naam is als een uitroep: wie durft zich opstellen tegen God! Inde loop van de geschiedenis is de kapel door een majestueuze abdij vervangen en door de Unesco tot werelderfgoed uitgeroepen.  Oorspronkelijk was de berg dus een bedevaartsoord, nu voor de meesten een toeristische trekpleister. Maar wat ging Montfort daar zoeken?

Montfort

We zijn in 1706 op een beslissend moment in zijn leven. Hij was actief in Poitiers waar de clerus, zoals toen op vele plaats in Frankrijk, massaal aanwezig was, maar meer aandacht had voor het uiterlijke van de Kerk dan voor het concreet beleven van het evangelie. Montfort van zijn kant had aandacht voor de mensen, in het bijzonder voor de randmensen in Kerk en maatschappij. Het grote succes dat hij oogstte prikkelde de invloedrijke entourage van de bisschop zodanig dat zij het klaar speelden dat de ijverige missionaris een radicaal activiteits- en spreekverbod kreeg. Montfort ging zich niet verdedigen, integendeel hij zag er een mogelijke wenk in van de Voorzienigheid. Misschien wilde de Heer aanduiden dat hij elders aan de slag zou moeten gaan, misschien zelfs in verre missielanden. Om bevestiging te krijgen nam hij het stoutmoedige besluit om de vraag aan niemand minder dan de paus voor te leggen. Clemens XI, die de situatie van de Franse kerk goed kende, gaf Montfort de opdracht om uitgerekend in Frankrijk zijn ijver te ontplooien.

Mont-Saint-Michel

Hij keerde naar Poitiers terug, maar kreeg meteen order om binnen de 24 uur het bisdom te verlaten. Wat kon dat betekenen:  hij was te voet naar Rome vertrokken om inzicht te krijgen, hij komt terug met een duidelijke zending van de paus en dan dit! Wat was Gods bedoeling? Om klaar te krijgen besloot hij op bedevaart te gaan naar de H. Michaël, de strijder voor God. Wij weten niet hoe lang hij op de berg is gebleven, maar het staat vast dat van toen af aan een keerpunt in zijn leven is gekome: hij is toen de onvervaarde verkondiger geworden.

Tegen die achtergrond is beslist dat de Montforttocht ook de Mont-Saint-Michel aandoet. We dragen er de zorg mee van de Kerk en van al degenen die pastoraal betrokken zijn.

Voor informatie over de Montforttocht, klik hier

Met de Montfort-Bedevaarten onderweg

De Montfortanen organiseren sinds 1931 bedevaarten.
Met Montfort als spirituele gids kan u een bezoek brengen aan diverse heiligdommen verspreid over de hele wereld.

De geestelijke begeleiding staat bij de Montfort-Bedevaarten voorop.

Ze wordt door onze pelgrims hoog gewaardeerd. De Montfort-Bedevaarten genieten inderdaad een goede faam. Niet in het minst wegens hun voorman,
de H. Montfort. Op eenvoudige wijze brengt hij mensen in contact met God.
Daarbij speelt Maria een bijzondere, bemiddelende rol.

Elk jaar geven de Montfort-Bedevaarten een brochure uit.
Ook organiseren wij info-bijeenkomsten, waarop belangstellenden vrijblijvend kunnen kennis- maken met al onze bedevaartbestemmingen.

Lourdes-dagtrein - Lourdes-Vliegtuig - Fatima - Parijs - Montforttocht -Roemenië - Heilig Land - Assisi (en extra) algemene inlichtingen en voorwaarden. - Klik op een van de bestemmingen voor uitgebreide informatie daarover: beschrijvingen, foto's, data.

Aarzel niet, neem gerust contact op. We zijn er voor u!
Wilt u thuis een brochure ontvangen,

De brochure kan enkel gratis verzonden worden naar een adres in België. 

U kan ook online een bedevaart bestellen

of telefoneer naar de Montfort Bedevaarten: 016 – 30.82.11

Montfort Bedevaarten
Diestsevest 55 - 3000 Leuven
Tel. 016/30.82.10 - Fax 016/29.52.13

Kantooruren: elke werkdag van 8.00 tot 12.00 u
en van 12.30 tot 16.30 u ('s vrijdags tot 14.30 u).

- Montfort Bedevaarten, betrouwbare gids sinds 1931.
- Altijd priester-bedevaartbegeleiders.
- Prijzen álles inbegrepen.
- Steeds met Maria als geestelijke gids onderweg.
- Zeer hoge tevredenheid van onze bedevaarders.

En route avec les Pèlerinages-Montfort
Les pères montfortains organisent des pèlerinages depuis 1931. Avec Saint Louis-Marie Grignion de Montfort comme guide spirituel, visitez autrement les sanctuaires de par le monde.

Avec les Pèlerinages-Montfort, l’accompagnement spirituel est prioritaire
L’approfondissement spirituel est essentiel dans nos pèlerinages. Les Pèlerinages-Montfort jouissent d’une excellente réputation. Leur attachement à saint L-M Grignion de Montfort n’y est pas étranger. Celui-ci prend un chemin simple pour conduire à Dieu. La Vierge Marie y joue un rôle particulier en tant que médiatrice.

Chaque année, les Pèlerinages-Montfort éditent une brochure. Des sessions d’information sont également organisées où ceux qui sont intéressés peuvent, sans obligation d’inscription, découvrir les destinations de pèlerinages.

Lourdes en avion - Lourdes en train - Paris - Fatima - Banneux - Terre Sainte -Le Canada - Patmos - Renseignements généraux et conditions spéciales
Pour plus d’information, cliquer sur l’une des destinations.

N’hésitez pas, prenez contact. Nous sommes là pour vous! 
La brochure ne peut être envoyé gratuitement qu’à une adresse en Belgique. 

Vous pouvez commander un pèlerinage online
ou prenez contact avec Geneviève des Pèlerinages-Montfort: 016/30 82 11

Pèlerinages-Montfort
Diestsevest 55 – 3000 Louvain
Tél: 016/30 82 10 – fax: 016/29 52 13

Permanence: tous les jours ouvrables, de 8h à 12h et de 12h30 à 16h30
(le vendredi jusqu’à 14h30)

- Les Pèlerinages-Montfort, guide de qualité depuis 1931
- Le pèlerinage est toujours guidé par un prêtre-accompagnateur
- Toujours avec la Vierge Marie comme accompagnatrice spirituelle sur le chemin
- Prix tout compris, pas de surprise!
- Très grande satisfaction de nos pèlerins

Op stap met de heilige Montfort

Een beknopte biografie

Sur les pas de Saint Louis- Marie de Montfort

La biographie

“Toon ons Jezus”…

Dit korte gebed tot Maria lijkt mij  een uitstekend gebed voor de Advent. In de mate dat het van dag tot dag als een echo in je hart weerklinkt, komt bij jou een ware Adventssfeer tot stand: je stelt je open voor de Komende. Want Kerstmis is veel meer dan een terugdenken aan die eerste komst van Jezus in de wereld. Dagelijks is Hij de Komende, wij weten het, maar wij zijn mensen en vergeten gemakkelijk. Om onze geloofshouding te ondersteunen, nodigt de liturgie ons jaarlijks uit om vier zondagen achter elkaar uitdrukkelijk toe te leven naar een Jezusontmoeting.

Is er iets te zien in de stal?

Kerstmis is het gebeuren van God die naar ons toekomt en wij die naar Hem gaan. Je moet wel voorbereid zijn, anders is er in de stal niets bijzonders te zien. In sommige steden worden grote kerststallen opgericht, soms met een echte ezel en echte schapen. Het volk, vooral ouders met kiinderen, staat aan de schuiven om in de stal te komen. Vooral de ezel en de schapen trekken de aandacht, maar over de beelden wordt niet veel gezegd. Trouwens het zijn slechts beelden, het kerstgebeuren gaat om veel meer.

Een ‘beeld’ van God

Durven wij, als wij verwijzen naar het beeld van een baby op wat stro, aan Maria vragen: “Toon ons God”? Toch zou die vraag niet gek zijn, want niemand heeft met meer realiteitszin naar Jezus gekeken, met Hem mogen en moeten omgaan. Welk godsbeeld kwam er bij haar op? Is de ‘almachtige’ God tegelijk zo kwetsbaar, zo afhankelijk? Al is de scène in de stal slechts een momentopname, ze is wel heel echt, ze is ook godsopenbaring.

“Maria, toon ons Jezus, en schenk ons vooral de achtergrond van jouw geloof. Als joodse gelovige had je grote verwachtingen. Daarom, toen de herders met enthousiasme je kwamen vertellen wat zij allemaal over het kind gehoord hadden – uw Redder… de Messias… de Heer – bewaarde je die woorden in je hart en je dacht erover na. Je hoorde ongetwijfeld ook opnieuw de woorden van de engel bij de aankondiging. Maria, help ons naar Jezus te kijken”(Benedictus XVI).

Aan de stal voorbij

Kerstmis daagt je uit tot nadenken. Het is echter niet voldoende als je bij wat gebeurde in de stal blijft stilstaan, want de godsopenbaring in de persoon van Jezus reikt verder. Dit was ook zo voor Maria. Bijvoorbeeld, toen de twaalfjarige Jezus in de tempel achterbleef en zij haar ongerustheid uitdrukte: “Kind, hoe kon je ons dit aandoen?”, kreeg zij een antwoord waarvan de evangelist duidelijk zegt dat zij het niet begreep. Slechts na de Verrijzenis en na Pinksteren zou zij een totaalbeeld van Jezus krijgen. Stap voor stap is Maria tot een volledig geloofsinzicht gekomen, omdat zij al de woorden en het leven van Jezus in haar hart bewaarde en overwoog. Kerstmis is een momentopname – het gaat echter om meer.

Tracht tijdens de advent ruimte in je hart te maken voor alles wat de liturgie je over Jezus aanreikt, in het Oude en het Nieuwe Testament en vraag Maria dat ze je helpt daarover na te denken.

Ook in deze tijd

Sommigen vragen zich af of de tijd van koningen en koninginnen voorbij is, of minsten voorbij zou moeten zijn. Echter, meer dan ooit worden vedetten soms letterlijk de lucht in gegooid, met gouden, zilveren of bronzen medailles vereerd en zelfs letterljk een kroon op het hoofd gezet. Het volk, of minstens de media, hebben bljkbaar nood aan verering, aan verheffing, aan idolen. En dit is niet enkel iets van deze tijd. Elke tijd en elke beschaving heeft zijn leiders, zijn koningen gekend. Zij hadden verantwoordelijkheid en macht. Sommigen ontplooiden zich als kostbare hulp voor het volk, anderen waren profiteurs.

God en zijn volk

Een gemeenschap kan er niet zonder: er moet een leider zijn. Toen God zich aan Mozes kenbaar maakte om een volk samen te brengen, zei Hij: “Ik Ben”. Met die eigenaardige uitdrukking maakte Hij bekend dat Hij anders is, niet zoals de andere goden, maaksels van mensenhanden. Met die naam wees Hij op een duidelijke afstand. Vandaar een reële angst bij het eerste Godsvolk voor die Ongrijpbare, maar tegelijk een bevraging: waarom richt die totaal Andere zich tot ons? Wat wil Hij?

God en de mens, twee totaal verschillende denk- en leefwerelden. Toch zijn ze naar elkaar blijven roepen. In het begin in een haast onverstaanbare taal, woorden en gebaren die zoeken naar kennismaking en vriendschap zoals in “De kleine Prins” van St Exupéry. Met soms paradoxale beelden maakte God duidelijk dat Hij naar de mensen zou komen. In de visioenen van Daniël komt Hij uit de wolken, symbool voor de verre wereld van God, maar bij Zacharias rijdt hij op een ezeltje: “Zie, uw koning komt naar u toe, hij is rechtvaardig en zegevierend; hij is nederig, hij rijdt op een ezel…  Hij kondigt vrede aan…” (Zach 9,9-10).

Woorden schieten te kort

Als Hij feitelijk komt, slaat Hij iedereen met verbazing. Herders op het veld horen de boodschap: “Vandaag is in de stad van David uw Redder geboren; Hij is de Messias, de Heer” (Lucas2,11). Het teken echter waaraan ze Hem zullen herkennen, steekt schril af tegen de grootsheid van God: een kind, in doeken gewikkeld in een voerbak. “Allen die het hoorden stonden verbaasd over wat hun door de herders gezegd werd”. Lucas voegt eraan toe: “Maria echter bewaarde dit alles in haar hart en dacht erover na” (Lucas 2,18). Stof genoeg tot nadenken. Het gaat om het onuitsprekelijke. Je moet namelijk leren omgaan met paradoxen en er een lijn in zoeken.

Als Paulus in zijn brief aan de Filippenzen de bezegeling van het verbond van God met zijn volk op Golgotha beschrijft, laat hij aanvoelen hoe woorden tekort schieten om God te duiden zoals Hij zich getoond heeft. Een marteltuig (het kruis) wordt haast een koningskroon, de dood en vernedering moet plaatsmaken voor verheerlijking en verheffing, de dienaar en slaaf wordt Redder, Bevrijder, Koning.

Een kroon

Op Golgotha hing boven het hoofd van de Gekruisigde het uitdagende plaatje met het opschrift “koning”. De leerlingen waren van deze koning weggelopen. Maria echter was aanwezig. Ook daar bewaarde zij alles in haar hart en dacht over al het gebeuren na. “Geen groter liefde kan iemand hebben dan deze, dat hij zijn leven geeft voor zijn vrienden”. Het gefolterde lichaam aan een kruis is een ware uitdaging, maar om het verstand te ondersteunen veranderen sommige kunstenaars de doornenkroon in een koningskroon.

"... Dat heb je aan mij gedaan"

Terug van Rome in 1706, vertrekt Montfort met broeder Mathurin naar Bretagne. Zijn broer, Joseph Pierre, dominicaan, gaat hem helpen bij de missie in Dinan, een stadje aan de Côtes d'Armor. Alle mogeljke sociale groepen heeft hij onder zijn gehoor, mt name soldaten die er een kazerne hebben. Maar zijn voorkeur gaat naar de armen. "Tekenend voor hem is dat hij de armen ontdekte als jongeman en daarna toen hij pas priester was... Die duidelijke neiging was goeddeels gestoeld op een theologische visie...: de armen zijn de vertrouwelingen van Jezus Christus, voor wie Hij kiest, zijn plaatsvervangers, zijn steunpilaren, zijn erfgenamen; meer nog, zij zijn Jezus Christus zelf" (L. Pérouas).

Hij is geboeid door dat idee. Hij logeert in een onderkomen voor een groep missionarissen. Op een avond vindt hij op straat een melaatse en met zweren overdekte arme kerel. De ongelukkige hoeft hem nog niet eens om hulp te vragen; hij heeft hem al vast, neemt hem in de armen en draagt hem naar het missionarishuis. Het is laat en de deur is al op slot. Hij klopt aan en roept een paar keer: "Doe open voor Jezus Christus! Doe open voor Jezus Christus!"

Degene die open deed wist niet wat hij zag: Montfort met die arme drommel in zijn armen. Hij vlijde zijn kostbare last in zijn eigen bed en probeerde hem zo goed mogelijk op te warmen, want de man was totaal verkleumd. Hijzelf bracht de verdere nacht door in gebed.

Spectaculair? Ja, maar tegelijk diep gelovig! En hij gaat met dit soort concrete acties door, samen met enkele toegewijde mensen. Hij organiseert een soort dispensarium om noodlijdenden het noodzakelijke te bieden. 

"Wees niet bang! Doe open voor Jezus Christus!"

God,
Ik heb geen idee waar ik heen ga.
Ik zie de weg voor mij niet,
ik kan niet met zekerheid weten waar die eindigt.
En mezelf ken ik ook niet,
en het feit dat ik denk dat ik uw wil volg
wil nog niet zeggen dat ik dat ook echt doe.
Maar ik geloof dat het verlangen U te behagen
U ook echt behaagt.
En ik hoop dat ik dat verlangen heb
in alles wat ik doe.
En ik weet dat als ik dit doe
U mij leidt langs het recht pad,
hoewel ik er mogelijk niks van weet.
Daarom zal ik U altijd vertrouwen
alhoewel ik verloren en verdwaald lijk te zijn
en in de schaduw van de dood.
Ik zal niet bang zijn,
want U bent altijd mij mij
en U zult mij nooit verlaten
om helemaal alleen de gevaren te trotseren. 

Thomas Merton

GELOOF WORDT GEWEKT

Leven zonder te kunnen geloven is haast een hel, je geluk staat of valt ermee. Stel je voor dat je niemand in je onmiddellijke omgeving nog kunt geloven. Moest je dat overkomen, dan ben je akelig eenzaam. Het kan tot zware depressies leiden…

En toch is het zo: in onze samenleving worden velen bedreigd door eenzaamheid. Meerderen hebben haast niemand meer die hen aanspreekt of aandacht schenkt. Ze hebben geen relatie meer, geen brug meer naar een ander toe. Alleen zijn is heel erg, niemand hebben in wie je gelooft.

Als dan toch iemand over de vloer komt, kan de situatie kantelen. Het kan een opluchting worden, soms enkel een gelegenheid om je miserie uit te storten, maar ook dat is belangrijk. Als het meermaals gebeurt dat iemand langs komt, en vooral als het dezelfde persoon is, dan wordt weer een brug geslagen, dan wordt vertrouwen gewekt. Dan komt een relatie tot stand. Dan kan geloof gaan groeien.

Geloof groeit of verdwijnt

Zo kom ik tot mijn onderwerp: geloof groeit of verdwijnt in de mate dat je, al dan niet, iemand hebt met wie je kunt omgaan. Hetzelfde voor je geloof in God: het groeit of het verdwijnt in de mate dat je met Hem omgaat. Meteen volgt de vraag: hoe kan je in deze tijd met God omgaan? Kun je Hem ontmoeten?

Om Hem te ontmoeten moeten stappen worden gezet, jij naar Hem en Hij naar jou. Begin met je te herinneren dat Hij de eerste stap heeft gezet: in Jezus Christus is Hij concreet naar de mensen gekomen, ook naar jou. Nu is het aan jou om een stap te zetten, om naar Hem te luisteren en zo te ontdekken wie Hij is en waarom Hij die eerste stap heeft gezet.

De paternoster

Die stap zetten lijkt moeilijk, maar het kan eenvoudig.  Generaties hebben het voorgeleefd. Reeds door de paternoster, die kleine ketting met gegroepeerde kralen, is in het verleden een niet te onderschatten instrument voor Godsontmoeting geweest en is het nog. Vooreerst, door de paternoster in de hand te nemen toon je de Heer dat je een stap zet. Dan, er zijn meerdere methodes om hem te bidden, maar de beste is die waarmee je de grote levensfasen van Jezus doorloopt, erbij blijft stilstaan en luistert naar zijn boodschap. Zo wordt dit gebed een methode om Hem te ontmoeten. Zoals gezegd, ontmoeting wekt geloof, vandaar de ervaring bij velen dat de rozenkrans – goed gebeden – het geloof voedt en ondersteunt. Door met Hem om te gaan, wekt Jezus geloof.

Het rozenkransgebed is geen snel aframmelen van weesgegroeten. Het vraagt discipline, bovendien: oefening baart kunst. De heilige Montfort hanteerde meerdere methodes om de rozenkrans te bidden en getuigt van de weldaad die hij zelf ervaren heeft. In zijn geschriften onderstreept hij herhaaldelijk de voorwaarde: “als hij goed wordt gebeden.” In een van zijn vele liederen omschrijft hij de weldaad: “Als je hem goed bidt, dan wordt je verrijkt en wijs, ook al lees je geen boeken. Hij geeft je inzicht, hij spoort je aan tot daden, hij versterkt je en hij geneest…” (L 89).

Goed gebeden is het rozenkransgebed een omgaan met Jezus, en dit samen met Maria. Dit is niet onbelangrijk: zij heeft de woorden en daden van Jezus in haar hart bewaard en ze laten rijpen. Zij vergezelt je op de wegen die Jezus heeft doorlopen. Zo wordt het rozenkransgebed als een pelgrimstocht door het Heilig Land en – zoals in de evangelies – wekt Jezus bij de ‘toehoorder’ die je bent, geloof en zelfs meer, Hij doet een ander mens in je ontstaan.

Louis-Marie Grignion de Montfort
Théodule Rey-Mermet
262 p.
Nouvelle édition de sa biographie.
L'auteur y a apporté quelques compléments historique
en lien avec les familles spirituelles nées de ce saint.

Lettre circulaire aux amis de la croix de St. Louis-Marie Grignion de Montfort
Extrait des Œuvres complètes de St Louis-Marie Grigion de Montfort
51 p.

 Le Rosaire
Textes de Montfort
40 p.

 Le livre d'or
Contient l'essentiel des écrits du P. de Montfort 
ainsi que des réflexions, exercices et prières.
C'est un manuel de vie chrétienne avec Marie
478 p.

Le traité de la Vraie Dévotion
278 p.

 Saint Louis-Marie Grignion de Montfort
A pas de géant
Max Vilain
Un ouvrage consacré à une personnalité fascinante et à son œuvre essentielle
240 p.

 Le secret admirable du très saint Rosaire
182 p.

 Médiatrice et reine
Une revue mariale pour jeunes et adultes
Une information mensuelle sur la dévotion mariale dans notre pays et ailleurs.
Pratique pour la catéchèse - articles de réflexion - animation spirituelle.
Chaque année d'abonnement compte 10 numéros 
richement illustrés et abondamment documentés.
Chaque mois, un certain nombre de prix sont mis en loterie parmi nos abonnés, 
dont un pèlerinage à Lourdes
Abonnement: € 17

 Pour toutes ces informations: www.montfortsite.be

Ik ben de wijnstok, gij de ranken.
Wie in mij blijft, zoals ik in hem,
die draagt veel vrucht,
want los van mij kunt gij niets.

Johannes 15,5

Heilige Grignion de Montfort,
met de apostel Paulus
heb jij de ervaring gedeeld:
"Ik leef, neen ik leef niet meer,
maar Christus leeft in mij".

Gedragen door het geloof in dit mysterie,
komen wij tot u,
en vragen
dat gij met ons meegaat.

Wij willen intenser gaan leven
vanuit de aanwezigheid van Jezus
in ons
en in ieder mens
die woont in deze wereld. 

10. Na dit alles moeten wij inderdaad met de heiligen zeggen: “Over Maria nooit genoeg”. Men heeft Maria nog niet genoeg geloofd, verheven, geëerd, bemind en gediend. Zij verdient nog meer lofprijzingen, eerbewijzen, uitingen van liefde en dienstbaarheid.

11. Na dit alles moeten wij met de heilige Geest zeggen: ”Heel de eer van de koningsdochter is in haar innerlijk” (V/Ps 44,13); alsof heel de uiterlijke glorie die hemel en aarde haar als om strijd betonen, niets was in vergelijking met de glorie die zij van de Schepper in haar innerlijk ontvangt. Aan nietige schepsels is dit onbekend, omdat het hun onmogelijk is door te dringen tot het hartsgeheim van de Koning.

12. Na dit alles moeten wij met de Apostel uitroepen: “Geen oog heeft gezien, geen oor heeft gehoord en geen mensenhart heeft begrepen” (1 Kor 2,9) wat de schoonheid, verhevenheid en uitmuntendheid van Maria uitmaakt, het grootste wonder in de orde van de genade, van de natuur en van de glorie. Wilt u de moeder doorgronden, zegt een heilige, doorgrondt dan de Zoon. Zij is immers een waardige Moeder van God.  “Laat elke tong hier sprakeloos blijven”.

We lezen verder in het geschrift: Ware Godsvrucht van LMG de Montfort:

8. Alle dagen, van het ene einde van de aarde tot het andere, in het hoogste van de hemel
en het diepste van de afgrond verkondigt alles, spreekt alles van de bewonderenswaardige Maria:
de negen engelenkoren, alle mensen van welk geslacht, welke leeftijd, stand, religie ook,
goeden en slechten. Ja zelfs de duivels voelen zich door de kracht van de waarheid
genoodzaakt haar goedschiks of kwaadschiks zalig te prijzen.
Alle engelen in de hemel roepen haar volgens de heilige Bonaventura zonder ophouden toe:
 “Heilig, heilig, heilig Maria, Moeder Gods en Maagd”; zij brengen haar dagelijks ontelbare keren
de engelengroet: “Wees gegroet, Maria” enzovoort, terwijl zij zich voor haar neerwerpen
en haar vragen of zij zo goed wil zijn hen met een bevel te vereren.
Zelfs de heilige Michaël, zo verklaart de heilige Augustinus, legt,
ofschoon hij aan het hoofd staat van heel het hemelse hof, de grootste ijver aan de dag
om haar persoonlijk of door anderen huldeblijken te betonen.
Steeds staat hij te wachten op de eervolle opdracht een van haar dienaren van dienst te zijn.

9. Heel de aarde is vol van haar heerlijkheid, vooral de christenwereld:
verschillende koninkrijken, provincies, bisdommen en steden hebben haar tot schutsvrouw
en beschermster gekozen. Verschillende kathedralen zijn onder haar naam aan God gewijd.
Geen kerk of er staat een altaar te harer ere. Geen streek of kanton, of er bevindt zich wel
een of ander miraculeus beeld van haar, waar alle mogelijke kwalen genezen
en allerlei gunsten verkregen worden.
Zoveel broederschappen en vrome verenigingen te harer ere!
Zoveel religieuze instituten onder haar naam en bescherming!
Zoveel broeders en zusters uit alle broederschappen,
zoveel mannelijke en vrouwelijke religieuzen uit alle religieuze instituten,
die haar lof verkondigen en van haar barmhartige daden getuigen!
Het kleine kind prijst haar al met het brabbelen van een weesgegroet;
en er is nauwelijks een zondaar, al is hij nog zo verhard door het kwaad,
die niet een sprankje vertrouwen in haar heeft.
Geen duivel in de hel, of hij toont tenminste door zijn angst dat hij ontzag heeft voor haar.