23-10-11

Geloof wordt gewekt.

GELOOF WORDT GEWEKT

Leven zonder te kunnen geloven is haast een hel, je geluk staat of valt ermee. Stel je voor dat je niemand in je onmiddellijke omgeving nog kunt geloven. Moest je dat overkomen, dan ben je akelig eenzaam. Het kan tot zware depressies leiden…

En toch is het zo: in onze samenleving worden velen bedreigd door eenzaamheid. Meerderen hebben haast niemand meer die hen aanspreekt of aandacht schenkt. Ze hebben geen relatie meer, geen brug meer naar een ander toe. Alleen zijn is heel erg, niemand hebben in wie je gelooft.

Als dan toch iemand over de vloer komt, kan de situatie kantelen. Het kan een opluchting worden, soms enkel een gelegenheid om je miserie uit te storten, maar ook dat is belangrijk. Als het meermaals gebeurt dat iemand langs komt, en vooral als het dezelfde persoon is, dan wordt weer een brug geslagen, dan wordt vertrouwen gewekt. Dan komt een relatie tot stand. Dan kan geloof gaan groeien.

Geloof groeit of verdwijnt

Zo kom ik tot mijn onderwerp: geloof groeit of verdwijnt in de mate dat je, al dan niet, iemand hebt met wie je kunt omgaan. Hetzelfde voor je geloof in God: het groeit of het verdwijnt in de mate dat je met Hem omgaat. Meteen volgt de vraag: hoe kan je in deze tijd met God omgaan? Kun je Hem ontmoeten?

Om Hem te ontmoeten moeten stappen worden gezet, jij naar Hem en Hij naar jou. Begin met je te herinneren dat Hij de eerste stap heeft gezet: in Jezus Christus is Hij concreet naar de mensen gekomen, ook naar jou. Nu is het aan jou om een stap te zetten, om naar Hem te luisteren en zo te ontdekken wie Hij is en waarom Hij die eerste stap heeft gezet.

Frans Fabry, rozenkransgebed, Montfort, paternoster, GodDe paternoster

Die stap zetten lijkt moeilijk, maar het kan eenvoudig.  Generaties hebben het voorgeleefd. Reeds door de paternoster, die kleine ketting met gegroepeerde kralen, is in het verleden een niet te onderschatten instrument voor Godsontmoeting geweest en is het nog. Vooreerst, door de paternoster in de hand te nemen toon je de Heer dat je een stap zet. Dan, er zijn meerdere methodes om hem te bidden, maar de beste is die waarmee je de grote levensfasen van Jezus doorloopt, erbij blijft stilstaan en luistert naar zijn boodschap. Zo wordt dit gebed een methode om Hem te ontmoeten. Zoals gezegd, ontmoeting wekt geloof, vandaar de ervaring bij velen dat de rozenkrans – goed gebeden – het geloof voedt en ondersteunt. Door met Hem om te gaan, wekt Jezus geloof.

Het rozenkransgebed is geen snel aframmelen van weesgegroeten. Het vraagt discipline, bovendien: oefening baart kunst. De heilige Montfort hanteerde meerdere methodes om de rozenkrans te bidden en getuigt van de weldaad die hij zelf ervaren heeft. In zijn geschriften onderstreept hij herhaaldelijk de voorwaarde: “als hij goed wordt gebeden.” In een van zijn vele liederen omschrijft hij de weldaad: “Als je hem goed bidt, dan wordt je verrijkt en wijs, ook al lees je geen boeken. Hij geeft je inzicht, hij spoort je aan tot daden, hij versterkt je en hij geneest…” (L 89).

Goed gebeden is het rozenkransgebed een omgaan met Jezus, en dit samen met Maria. Dit is niet onbelangrijk: zij heeft de woorden en daden van Jezus in haar hart bewaard en ze laten rijpen. Zij vergezelt je op de wegen die Jezus heeft doorlopen. Zo wordt het rozenkransgebed als een pelgrimstocht door het Heilig Land en – zoals in de evangelies – wekt Jezus bij de ‘toehoorder’ die je bent, geloof en zelfs meer, Hij doet een ander mens in je ontstaan.

15:47 Gepost door Montfortteam in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frans fabry, rozenkransgebed, montfort, paternoster, god |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.