13-10-12

God 'dienen'

Thérèse van Lisieux en Grignion de Montfort zijn beiden grote missionarissen: voor velen hebben zij een spoor getrokken naar God en doen dat nog steeds. Ofschoon heel verschillend hebben beiden belangrijke punten van overeenkomst. En wij met hen?

Frans Fabry, Grignion de Montfort, Thérèse van Lisieux, Frankrijk, God, Rome, Mijn Levensverhaal, De Ware Godsvrucht, Oktober, missiemaand

Een wereld van verschil

Toen de vijftienjarige Thérèse van Lisieux vroeg om naar het klooster te gaan was politiek Frankrijk al een tijd bezig met de Kerk en haar instituten letterlijk buiten de grenzen van het land te zetten. Het jonge meisje had zeker niet de bedoeling om zich achter kloostermuren te verbergen, zij wilde God en de Kerk maximaal dienen door van haar leven een ‘offergave’ te maken. Zonder spektakel heeft zij dat heldhaftig gedaan en is wereldwijd patrones van de missionarissen geworden. Montfort van zijn kant schrok er niet voor terug grootse dingen voor God en voor het volk te ondernemen. Omdat velen haast niets meer afwisten van God en godsdienst, trok hij van parochie naar parochie. In zijn korte priesterleven heeft hij meer dan 20 000 km te voet afgelegd, zelfs tot in Rome waar de paus hem de titel apostolisch missionaris meegaf. Een wereld van verschil tussen beiden missionarissen.

Verschillend en toch gelijk

Thérèse en Montfort, twee ‘reuzen’ op missionair gebied erg verschillend, hebben opvallende overeenkomsten. Ik haal slechts enkele voorbeelden aan. Beiden zijn te jong gestorven, Thérèse na 9 jaar kloosterleven, Montfort in zijn vijftiende jaar als priester. Vooral na hun overlijden is het levensgeheim van beiden als een lopend vuur de wereld rondgegaan dankzij hun belangrijkste geschriften, voor Thérèse Mijn Levensverhaal, voor Montfort De Ware Godsvrucht. Beiden hebben duizenden mensen op een spoor naar God gezet. Zo zie je maar, een mensenleven reikt verder dan de jaren dat men op aarde rondloopt. Beiden hebben het over ‘de weg’: Thérèse spreekt over de “kleine weg”, Montfort van een “gemakkelijke, een korte, een volmaakte en een veilige weg.” Voor beiden gaat het om een dagelijks omgaan met God – haalbaar voor iedereen. Ook dit: voor beiden was Maria op hun weg een moeder die hen ondersteunde, bemoedigde, oriënteerde.

Ook keken beiden met vertrouwen over de grens van hun overlijden heen. Thérèse deed de opvallende belofte: “Ik zal de tijd in de hemel doorbrengen met goed te doen op aarde… Ik zal een regen van rozen doen neerdalen.” Van zijn kant schrijft Montfort in een ontroerend gebed: “Ik zal niet sterven, maar leven en de wonderwerken van de Heer verkondigen.” Missionaris zijn gaat over de grenzen van de dood heen. God werkt anders dan wij gewoonlijk denken.

Missionaris zijn is vruchtbaar worden

Frans Fabry, Grignion de Montfort, Thérèse van Lisieux, Frankrijk, God, Rome, Mijn Levensverhaal, De Ware Godsvrucht, Oktober, missiemaandIeder van ons is anders, uniek en hoogst origineel, maar vanuit ons doopsel hebben wij eenzelfde levensopdracht. De parabel van de talenten wijst erop hoe verrassend God ‘denkt’ over efficiëntie en wat Hij van ons verwacht. Het belangrijkste is niet hoeveel of welke talenten we hebben, maar wel of en hoe we ze aanwenden. De vruchtbaarheid spruit voort uit de intensiteit van onze inzet. Liefde wordt met liefde beantwoord, zo treedt God tot vandaag toe de wereld in en is Hij werkzaam.

Oktober, de missiemaand, is een uitdaging om na te gaan hoe sterk we godgericht leven en te evalueren of we het volle pond geven. Niet alleen zijn we allen in staat om missionaris en vruchtbaar te zijn, het is zelfs onze fundamentele roeping als gedoopte.

De commentaren zijn gesloten.