27-04-13

De 'poort van het geloof' en Montfort

Frans Fabry, grignion de montfort, bijbel, abraham, benedictus xvi, johannes-paulus iiDit jaar valt 28 april op een zondag – de vijfde paaszondag. Daarom verschuift het feest van de heilige Montfort naar de 29ste. In het Jaar van het Geloof is het een gunstige gelegenheid om in herinnering te brengen dat deze heilige voor velen een uitzonderlijke gids is om de Verrezene te ontmoeten en Hem te dienen. Deze ervaring had hem zo diep aangegrepen dat hij Jezus toeriep: “Hoe wilt Gij dat ik zwijg?3 Hij was toen 31 jaar en is van dat moment af de rondtrekkende getuige en gids geworden voor velen. Dankzij zijn vele geschriften kunnen wij tot vandaag toe achterhalen hoe “God voor hem de poort van het geloof geopend heeft.” Maria was hierbij een kostbare hulp.
 

Een poort

De brief waarmee paus Benedictus XVI het Jaar van het Geloof aankondigde, begint met de woorden: “De Frans Fabry, grignion de montfort, bijbel, abraham, benedictus xvi, johannes-paulus iipoort van het geloof”, een uitdrukking uit de Handelingen van de Apostelen. Hij legt uit dat het om de poort gaat waarlangs wij toegang krijgen tot het leven in gemeenschap met God.  Het is een poort om doorheen te stappen en geen monument om alleen naar te kijken, het te bewonderen of te bekritiseren.  Inderdaad, je zou de Bijbel kunnen benaderen als een bouwwerk dat voor specialisten een studieobject wordt, maar dan kom je niet tot de kern die door God is bedoeld. De Bijbel is een roep van God om je niet te settelen in een concrete levenssituatie, maar om, zoals Hij tot Abraham zei, je op weg te begeven naar het land dat Hij voor je bereid heeft. Dat “land’, daar gaat het om.

Paus Benedictus XVI wijst erop dat de poort openstaat en uitnodigt om stappen te zetten. Reeds van op de drempel zie je een perspectief dat voor je opengaat, een weg naar de andere kant van je leven. Het doopsel staat aan het begin van die weg, bovendien mag je van dan af God ‘Vader’ noemen. De hele brief gaat over de noodzaak van het herontdekken van die weg en van het stappen zetten.

Van geloofsleer naar geloofsbeleving.

Frans Fabry, grignion de montfort, bijbel, abraham, benedictus xvi, johannes-paulus iiGeloof kan je niet bij jezelf verwekken, iets buiten jou gaat eraan vooraf. Geloof in God wordt gewekt door het woord dat Hij tot je zegt, daarom begint elk geloof met een luisterhouding. De evangelist Johannes duidt Jezus van Nazaret als het Woord van God aan de mensen geschonken. Zo ook heeft de Heilige Montfort de Bijbel verstaan.
Dat boek was voor hem als een poort die openging. Hij heeft het Eerste en het Tweede Testament als één groot geheel ontdekt en, met de hulp van belangrijke geestelijke schrijvers, heeft hij de rode draad ervan ontdekt. Hij is onder de indruk gekomen van God die zonder ophouden naar de mensen toekomt, hen vooruit helpt en, wanneer nodig, hen opricht. Hij heeft het warm kloppend hart van God gehoord en is aan den lijve gaan ervaren hoe levensecht zijn Woord wel is, een oproep om de handen uit de mouwen te steken en met God mee te werken. Hij heeft de Bijbel ervaren als een ware liefdesbrief van God, God die zijn hand uitsteekt in de hoop dat de mens ze aanneemt.  Deze Bijbellezing bood hij aan zijn publiek aan en voegde er vooral praktische tips aan toe om de uitgestoken hand van God te leren aanvaarden. In zijn encycliek ‘De Moeder van de Verlosser’ duidde Johannes Paulus II Montfort aan als één van de groten uit de geschiedenis die de stap gezet heeft van geloofsleer naar geloofsbeleving, dit dankzij een authentieke mariale spiritualiteit. Geloven is veel meer dan een leer, het is een kwestie van leven en beleven.

De commentaren zijn gesloten.