26-03-13

Maria in de Goede Week.

Goede Week, Maria, Jeruzalem, Messias, Matteus, Golgota, Cenakel, Jezus, God, Johannes, Woord, Geloof, Stille Zaterdag, Frans FabryDe volledige Goede Week met als hoogtepunt paasmorgen valt dit jaar integraal in maart. In dit Jaar van het Geloof wil ik de aandacht vestigen op Maria die in die eerste Goede Week als bedevaartster in Jeruzalem aanwezig was en als gelovige ‘staande’ is gebleven.

De palmprocessie

Maria staat niet vermeld tussen de vele mensen die met palmtakken zwaaiden of zingend hun mantels uitspreidden voor Jezus, gezeten op een ezelsveulen, maar er is alle reden om te veronderstellen dat zij deel uitmaakte van de groep bedevaarders die de stad introk. Inderdaad, het paasfeest in Jeruzalem was één van de drie verplichte bedevaartfeesten voor de Joden. Omwille van de anticlimax die ging volgen en een hoogtepunt vormt in hun verkondiging, vermelden alle vier de evangelisten de intocht.  Alles draait rond de identiteit van Jezus: bij zijn aankomst wordt hij als koning en Messias bezongen, maar enkelen maken Hem duidelijk dat Hij de mensen moet inhouden. Hij reageert: “Als zij zwijgen gaan de stenen het uitroepen.”

Vastbesloten, ondanks het risico dat Hij ging lopen, had Jezus gekozen voor de weg naar Jeruzalem. Bij Lucas is het een lange tocht met tal van gebeurtenissen en onderrichtingen in steden en dorpen, hij besteedt er haast tien hoofdstukken aan. Matteus vernoemt vrouwen uit Galilea die opkwamen voor het nodige onderweg. Maria wordt nergens met naam genoemd, maar wij treffen haar aan op Golgota en later in het Cenakel en hebben alle reden om aan te nemen dat zij op die triomfdag ergens tussen het volk liep.

De anticlimax

Wij weten niet wat er toen in haar hart omging, maar ieder fijngevoelige tochtgenoot was getuige geweest Goede Week, Maria, Jeruzalem, Messias, Matteus, Golgota, Cenakel, Jezus, God, Johannes, Woord, Geloof, Stille Zaterdag, Frans Fabryvan de soms hoog oplopende conflicten omwille van de ware identiteit van Jezus en vreesde dat het mis ging lopen, zeker Maria omwille van haar betrokkenheid met Hem vanaf het allereerste begin. Vandaar mijn veronderstelling dat op die palmzondag meer ongerustheid dan gejubel in haar hart omging, een gevoelen dat in diepe pijn veranderde toen haar Jezus aan een kruis werd genageld. Haast alle vrienden waren op de vlucht. Pijn, eenzaamheid en een trachten te begrijpen gingen als een zwaard door haar hart, vragen als: “Hoe was dit in godsnaam mogelijk?” en “Wie was die grote God waarin zij geloofde?”

Kerkvaders hebben een diepe betekenis gegeven aan de manier waarop Johannes Maria op Golgota duidt: “Zij stond onder het kruis.” Terwijl het geloof van de leerlingen serieus aan het wankelen was, is zij ‘staande’ gebleven: zo kon dit niet eindigen! Meermaals had Jezus allusie gemaakt op wat Hem kon overkomen, maar telkens eraan toevoegend dat Hij zou verrijzen. Aan de woorden van Jezus heeft zij zich vastgeklampt. Zijn woorden wekten bij haar geloof.

De uitdaging van Stille Zaterdag

Goede Week, Maria, Jeruzalem, Messias, Matteus, Golgota, Cenakel, Jezus, God, Johannes, Woord, Geloof, Stille Zaterdag, Frans FabryGeloof is een reactie op een persoon of een gebeuren. Geloof in Jezus ontstaat enkel als je met zijn Woord omgaat. De vasten en vooral de Goede Week zijn een tijd van toeleg op het Woord van God en een voorbereiding op het antwoord: wie is voor jou Jezus van Nazaret? Geloof je echt dat Hij verrezen is, dat hij de poort van de dood heeft opengebroken, dat Hij een weg geopend heeft naar een totaal nieuwe werkelijkheid? Dat er ook voor jou leven na de dood is?

Wees niet beschaamd als enige aarzeling bij je opkomt, je hoeft niet sterker te zijn dan de meesten van de eerste leerlingen. Doe zoals Maria op Stille Zaterdag, doe het in vereniging met haar: herinner je alle woorden en daden van Jezus en overweeg ze in je hart. Je geloof zal groeien.

Frans Fabry 

13-10-12

God 'dienen'

Thérèse van Lisieux en Grignion de Montfort zijn beiden grote missionarissen: voor velen hebben zij een spoor getrokken naar God en doen dat nog steeds. Ofschoon heel verschillend hebben beiden belangrijke punten van overeenkomst. En wij met hen?

Frans Fabry, Grignion de Montfort, Thérèse van Lisieux, Frankrijk, God, Rome, Mijn Levensverhaal, De Ware Godsvrucht, Oktober, missiemaand

Een wereld van verschil

Toen de vijftienjarige Thérèse van Lisieux vroeg om naar het klooster te gaan was politiek Frankrijk al een tijd bezig met de Kerk en haar instituten letterlijk buiten de grenzen van het land te zetten. Het jonge meisje had zeker niet de bedoeling om zich achter kloostermuren te verbergen, zij wilde God en de Kerk maximaal dienen door van haar leven een ‘offergave’ te maken. Zonder spektakel heeft zij dat heldhaftig gedaan en is wereldwijd patrones van de missionarissen geworden. Montfort van zijn kant schrok er niet voor terug grootse dingen voor God en voor het volk te ondernemen. Omdat velen haast niets meer afwisten van God en godsdienst, trok hij van parochie naar parochie. In zijn korte priesterleven heeft hij meer dan 20 000 km te voet afgelegd, zelfs tot in Rome waar de paus hem de titel apostolisch missionaris meegaf. Een wereld van verschil tussen beiden missionarissen.

Verschillend en toch gelijk

Thérèse en Montfort, twee ‘reuzen’ op missionair gebied erg verschillend, hebben opvallende overeenkomsten. Ik haal slechts enkele voorbeelden aan. Beiden zijn te jong gestorven, Thérèse na 9 jaar kloosterleven, Montfort in zijn vijftiende jaar als priester. Vooral na hun overlijden is het levensgeheim van beiden als een lopend vuur de wereld rondgegaan dankzij hun belangrijkste geschriften, voor Thérèse Mijn Levensverhaal, voor Montfort De Ware Godsvrucht. Beiden hebben duizenden mensen op een spoor naar God gezet. Zo zie je maar, een mensenleven reikt verder dan de jaren dat men op aarde rondloopt. Beiden hebben het over ‘de weg’: Thérèse spreekt over de “kleine weg”, Montfort van een “gemakkelijke, een korte, een volmaakte en een veilige weg.” Voor beiden gaat het om een dagelijks omgaan met God – haalbaar voor iedereen. Ook dit: voor beiden was Maria op hun weg een moeder die hen ondersteunde, bemoedigde, oriënteerde.

Ook keken beiden met vertrouwen over de grens van hun overlijden heen. Thérèse deed de opvallende belofte: “Ik zal de tijd in de hemel doorbrengen met goed te doen op aarde… Ik zal een regen van rozen doen neerdalen.” Van zijn kant schrijft Montfort in een ontroerend gebed: “Ik zal niet sterven, maar leven en de wonderwerken van de Heer verkondigen.” Missionaris zijn gaat over de grenzen van de dood heen. God werkt anders dan wij gewoonlijk denken.

Missionaris zijn is vruchtbaar worden

Frans Fabry, Grignion de Montfort, Thérèse van Lisieux, Frankrijk, God, Rome, Mijn Levensverhaal, De Ware Godsvrucht, Oktober, missiemaandIeder van ons is anders, uniek en hoogst origineel, maar vanuit ons doopsel hebben wij eenzelfde levensopdracht. De parabel van de talenten wijst erop hoe verrassend God ‘denkt’ over efficiëntie en wat Hij van ons verwacht. Het belangrijkste is niet hoeveel of welke talenten we hebben, maar wel of en hoe we ze aanwenden. De vruchtbaarheid spruit voort uit de intensiteit van onze inzet. Liefde wordt met liefde beantwoord, zo treedt God tot vandaag toe de wereld in en is Hij werkzaam.

Oktober, de missiemaand, is een uitdaging om na te gaan hoe sterk we godgericht leven en te evalueren of we het volle pond geven. Niet alleen zijn we allen in staat om missionaris en vruchtbaar te zijn, het is zelfs onze fundamentele roeping als gedoopte.

19-05-12

Samen met Maria bidden...

h.Geest 2.jpg

In deze paastijd en dichtbij Pinksteren worden wij door de liturgie uitgenodigd samen te bidden, samen te bidden met Maria.

Samen bidden om inzicht in en licht op soms duistere situaties in ons leven. Zouden wij dat niet nodig hebben? Zouden wij sterker staan in het geloof dan de leerlingen van het eerste uur? De tijd tussen Pasen en Pinksteren was voor hen een tijd van uitdaging, van aarzelend geloof in Jezus’verrijzenis. Het waren weken dat zij moesten wennen aan die nieuwe wijze van aanwezig zijn van de Heer: soms zagen zij Hem, dan weer niet, en toch was Hij er! Die ervaring, en vooral die zekerheid, is niet zomaar vanzelf gekomen.

echomontfortain.jpgAchteraf bekeken begrijpen we Jezus’bedoeling: Hij wilde hen voorbereiden op zijn teruggaan naar de Vader. Hij nam toe namelijk geen afscheid, integendeel, Hij bevestigde zijn betrokkenheid bij hen. Hij ging naar zijn Vader om blijvend te bidden. Zo werden de leerlingen voorbereid en zijn zij gaan openstaan voor de gaven van de heilige Geest.

En Maria was in de groep aanwezig. Dit was niet zonder betekenis, want als geen ander had zij ervaren dat God zijn geloften gestand doet. Bovendien, niemand had zoals zij ervaren dat de heilige Geest iets in beweging kan zetten. Midden tussen de leerlingen was zij aanwezig, volhardend in gebed.

Het woord ‘noveen’ komt van het Latijn: ‘novem’ en betekent negen en verwijst naar de negen dagen tussen Hemelvaart en Pinksteren, een tijd van het volgehouden gebed, in vereniging met Maria. 

19:25 Gepost door Montfortteam in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frans fabry, pinksteren, maria, god, jezus |  Facebook |

18-12-11

"Toon ons Jezus"

“Toon ons Jezus”…

Dit korte gebed tot Maria lijkt mij  een uitstekend gebed voor de Advent. In de mate dat het van dag tot dag als een echo in je hart weerklinkt, komt bij jou een ware Adventssfeer tot stand: je stelt je open voor de Komende. Want Kerstmis is veel meer dan een terugdenken aan die eerste komst van Jezus in de wereld. Dagelijks is Hij de Komende, wij weten het, maar wij zijn mensen en vergeten gemakkelijk. Om onze geloofshouding te ondersteunen, nodigt de liturgie ons jaarlijks uit om vier zondagen achter elkaar uitdrukkelijk toe te leven naar een Jezusontmoeting.

Is er iets te zien in de stal?

Kerstmis is het gebeuren van God die naar ons toekomt en wij die naar Hem gaan. Je moet wel voorbereid zijn, anders is er in de stal niets bijzonders te zien. In sommige steden worden grote kerststallen opgericht, soms met een echte ezel en echte schapen. Het volk, vooral ouders met kiinderen, staat aan de schuiven om in de stal te komen. Vooral de ezel en de schapen trekken de aandacht, maar over de beelden wordt niet veel gezegd. Trouwens het zijn slechts beelden, het kerstgebeuren gaat om veel meer.

Een ‘beeld’ van God

frans fabry,advent,maria,kerstmis,jezus,godDurven wij, als wij verwijzen naar het beeld van een baby op wat stro, aan Maria vragen: “Toon ons God”? Toch zou die vraag niet gek zijn, want niemand heeft met meer realiteitszin naar Jezus gekeken, met Hem mogen en moeten omgaan. Welk godsbeeld kwam er bij haar op? Is de ‘almachtige’ God tegelijk zo kwetsbaar, zo afhankelijk? Al is de scène in de stal slechts een momentopname, ze is wel heel echt, ze is ook godsopenbaring.

“Maria, toon ons Jezus, en schenk ons vooral de achtergrond van jouw geloof. Als joodse gelovige had je grote verwachtingen. Daarom, toen de herders met enthousiasme je kwamen vertellen wat zij allemaal over het kind gehoord hadden – uw Redder… de Messias… de Heer – bewaarde je die woorden in je hart en je dacht erover na. Je hoorde ongetwijfeld ook opnieuw de woorden van de engel bij de aankondiging. Maria, help ons naar Jezus te kijken”(Benedictus XVI).

Aan de stal voorbij

Kerstmis daagt je uit tot nadenken. Het is echter niet voldoende als je bij wat gebeurde in de stal blijft stilstaan, want de godsopenbaring in de persoon van Jezus reikt verder. Dit was ook zo voor Maria. Bijvoorbeeld, toen de twaalfjarige Jezus in de tempel achterbleef en zij haar ongerustheid uitdrukte: “Kind, hoe kon je ons dit aandoen?”, kreeg zij een antwoord waarvan de evangelist duidelijk zegt dat zij het niet begreep. Slechts na de Verrijzenis en na Pinksteren zou zij een totaalbeeld van Jezus krijgen. Stap voor stap is Maria tot een volledig geloofsinzicht gekomen, omdat zij al de woorden en het leven van Jezus in haar hart bewaarde en overwoog. Kerstmis is een momentopname – het gaat echter om meer.

Tracht tijdens de advent ruimte in je hart te maken voor alles wat de liturgie je over Jezus aanreikt, in het Oude en het Nieuwe Testament en vraag Maria dat ze je helpt daarover na te denken.

16:06 Gepost door Montfortteam in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frans fabry, advent, maria, kerstmis, jezus, god |  Facebook |

19-11-11

Een eigenaardig koningschap.

Ook in deze tijd

Sommigen vragen zich af of de tijd van koningen en koninginnen voorbij is, of minsten voorbij zou moeten zijn. Echter, meer dan ooit worden vedetten soms letterlijk de lucht in gegooid, met gouden, zilveren of bronzen medailles vereerd en zelfs letterljk een kroon op het hoofd gezet. Het volk, of minstens de media, hebben bljkbaar nood aan verering, aan verheffing, aan idolen. En dit is niet enkel iets van deze tijd. Elke tijd en elke beschaving heeft zijn leiders, zijn koningen gekend. Zij hadden verantwoordelijkheid en macht. Sommigen ontplooiden zich als kostbare hulp voor het volk, anderen waren profiteurs.

God en zijn volk

Een gemeenschap kan er niet zonder: er moet een leider zijn. Toen God zich aan Mozes kenbaar maakte om een volk samen te brengen, zei Hij: “Ik Ben”. Met die eigenaardige uitdrukking maakte Hij bekend dat Hij anders is, niet zoals de andere goden, maaksels van mensenhanden. Met die naam wees Hij op een duidelijke afstand. Vandaar een reële angst bij het eerste Godsvolk voor die Ongrijpbare, maar tegelijk een bevraging: waarom richt die totaal Andere zich tot ons? Wat wil Hij?

God en de mens, twee totaal verschillende denk- en leefwerelden. Toch zijn ze naar elkaar blijven roepen. In het begin in een haast onverstaanbare taal, woorden en gebaren die zoeken naar kennismaking en vriendschap zoals in “De kleine Prins” van St Exupéry. Met soms paradoxale beelden maakte God duidelijk dat Hij naar de mensen zou komen. In de visioenen van Daniël komt Hij uit de wolken, symbool voor de verre wereld van God, maar bij Zacharias rijdt hij op een ezeltje: “Zie, uw koning komt naar u toe, hij is rechtvaardig en zegevierend; hij is nederig, hij rijdt op een ezel…  Hij kondigt vrede aan…” (Zach 9,9-10).

Frans Fabry, God, Mozes, Zacharias, Lucas, David, St. Exupéry, Maria, Paulus, Filippenzen, GolgothaWoorden schieten te kort

Als Hij feitelijk komt, slaat Hij iedereen met verbazing. Herders op het veld horen de boodschap: “Vandaag is in de stad van David uw Redder geboren; Hij is de Messias, de Heer” (Lucas2,11). Het teken echter waaraan ze Hem zullen herkennen, steekt schril af tegen de grootsheid van God: een kind, in doeken gewikkeld in een voerbak. “Allen die het hoorden stonden verbaasd over wat hun door de herders gezegd werd”. Lucas voegt eraan toe: “Maria echter bewaarde dit alles in haar hart en dacht erover na” (Lucas 2,18). Stof genoeg tot nadenken. Het gaat om het onuitsprekelijke. Je moet namelijk leren omgaan met paradoxen en er een lijn in zoeken.

Als Paulus in zijn brief aan de Filippenzen de bezegeling van het verbond van God met zijn volk op Golgotha beschrijft, laat hij aanvoelen hoe woorden tekort schieten om God te duiden zoals Hij zich getoond heeft. Een marteltuig (het kruis) wordt haast een koningskroon, de dood en vernedering moet plaatsmaken voor verheerlijking en verheffing, de dienaar en slaaf wordt Redder, Bevrijder, Koning.

Een kroon

Op Golgotha hing boven het hoofd van de Gekruisigde het uitdagende plaatje met het opschrift “koning”. De leerlingen waren van deze koning weggelopen. Maria echter was aanwezig. Ook daar bewaarde zij alles in haar hart en dacht over al het gebeuren na. “Geen groter liefde kan iemand hebben dan deze, dat hij zijn leven geeft voor zijn vrienden”. Het gefolterde lichaam aan een kruis is een ware uitdaging, maar om het verstand te ondersteunen veranderen sommige kunstenaars de doornenkroon in een koningskroon.

23-10-11

Geloof wordt gewekt.

GELOOF WORDT GEWEKT

Leven zonder te kunnen geloven is haast een hel, je geluk staat of valt ermee. Stel je voor dat je niemand in je onmiddellijke omgeving nog kunt geloven. Moest je dat overkomen, dan ben je akelig eenzaam. Het kan tot zware depressies leiden…

En toch is het zo: in onze samenleving worden velen bedreigd door eenzaamheid. Meerderen hebben haast niemand meer die hen aanspreekt of aandacht schenkt. Ze hebben geen relatie meer, geen brug meer naar een ander toe. Alleen zijn is heel erg, niemand hebben in wie je gelooft.

Als dan toch iemand over de vloer komt, kan de situatie kantelen. Het kan een opluchting worden, soms enkel een gelegenheid om je miserie uit te storten, maar ook dat is belangrijk. Als het meermaals gebeurt dat iemand langs komt, en vooral als het dezelfde persoon is, dan wordt weer een brug geslagen, dan wordt vertrouwen gewekt. Dan komt een relatie tot stand. Dan kan geloof gaan groeien.

Geloof groeit of verdwijnt

Zo kom ik tot mijn onderwerp: geloof groeit of verdwijnt in de mate dat je, al dan niet, iemand hebt met wie je kunt omgaan. Hetzelfde voor je geloof in God: het groeit of het verdwijnt in de mate dat je met Hem omgaat. Meteen volgt de vraag: hoe kan je in deze tijd met God omgaan? Kun je Hem ontmoeten?

Om Hem te ontmoeten moeten stappen worden gezet, jij naar Hem en Hij naar jou. Begin met je te herinneren dat Hij de eerste stap heeft gezet: in Jezus Christus is Hij concreet naar de mensen gekomen, ook naar jou. Nu is het aan jou om een stap te zetten, om naar Hem te luisteren en zo te ontdekken wie Hij is en waarom Hij die eerste stap heeft gezet.

Frans Fabry, rozenkransgebed, Montfort, paternoster, GodDe paternoster

Die stap zetten lijkt moeilijk, maar het kan eenvoudig.  Generaties hebben het voorgeleefd. Reeds door de paternoster, die kleine ketting met gegroepeerde kralen, is in het verleden een niet te onderschatten instrument voor Godsontmoeting geweest en is het nog. Vooreerst, door de paternoster in de hand te nemen toon je de Heer dat je een stap zet. Dan, er zijn meerdere methodes om hem te bidden, maar de beste is die waarmee je de grote levensfasen van Jezus doorloopt, erbij blijft stilstaan en luistert naar zijn boodschap. Zo wordt dit gebed een methode om Hem te ontmoeten. Zoals gezegd, ontmoeting wekt geloof, vandaar de ervaring bij velen dat de rozenkrans – goed gebeden – het geloof voedt en ondersteunt. Door met Hem om te gaan, wekt Jezus geloof.

Het rozenkransgebed is geen snel aframmelen van weesgegroeten. Het vraagt discipline, bovendien: oefening baart kunst. De heilige Montfort hanteerde meerdere methodes om de rozenkrans te bidden en getuigt van de weldaad die hij zelf ervaren heeft. In zijn geschriften onderstreept hij herhaaldelijk de voorwaarde: “als hij goed wordt gebeden.” In een van zijn vele liederen omschrijft hij de weldaad: “Als je hem goed bidt, dan wordt je verrijkt en wijs, ook al lees je geen boeken. Hij geeft je inzicht, hij spoort je aan tot daden, hij versterkt je en hij geneest…” (L 89).

Goed gebeden is het rozenkransgebed een omgaan met Jezus, en dit samen met Maria. Dit is niet onbelangrijk: zij heeft de woorden en daden van Jezus in haar hart bewaard en ze laten rijpen. Zij vergezelt je op de wegen die Jezus heeft doorlopen. Zo wordt het rozenkransgebed als een pelgrimstocht door het Heilig Land en – zoals in de evangelies – wekt Jezus bij de ‘toehoorder’ die je bent, geloof en zelfs meer, Hij doet een ander mens in je ontstaan.

15:47 Gepost door Montfortteam in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frans fabry, rozenkransgebed, montfort, paternoster, god |  Facebook |

21-07-11

Gebed

menton geloof.jpg

Wees gegroet, Maria,
dochter van God de Vader.
Wees gegroet Maria,
moeder van God de Zoon.
Wees gegroet Maria,
bruid van de heilige Geest.
Wees gegroet, Maria,
tempel van de Allerheiligste drieëenheid.

Boven alles, gezegende Maagd,
behoor ik U geheel toe,
met alles wat ik bezit.

Schenk mij de gesteltenis van uw ziel
om de Heer de verheerlijken,
uw geest om mij in God te verblijden.

Getrouwe Maagd,
wees als een zegel op mijn hart,
opdat ik in U en door U
trouw moge zijn aan God.

Goede Moeder,
neem mij welwillend op
onder hen die Gij bemint,
onderricht, leidt, begunstigt en beschermt
als uw kinderen.

Help mij, om uit liefde tot U,
mij niet alleen te bekommeren om mijn aards geluk,
maar vooral te leven voor het hemelse.

Geef tenslotte, dat de heilige Geest,
uw trouwe bruidegom,
samen met U, zijn trouwe bruid,
Jezus Christus, uw Zoon, in mij vormt
tot glorie van de Vader. Amen.

Naar het Morgengebed van Montfort

20:20 Gepost door Montfortteam in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: montfort, god, maria, jezus christus |  Facebook |

04-06-11

Jezus Christus, onze goede herder.

jean-louis courchesne, Johannes, Jezus, God, Maria, herder, Ware Godsvrucht, Liefde van de Eeuwige Wijsheid

« Kom naar Mij, kom allen naar Mij ; Ik ben het, vrees niet. Waarom ben je bang? Ik lijk op je. Ben je bang omdat je zondaar bent ? Maar die zoek Ik juist ! Ik ben de vriendin van zondaars. Of ben je door eigen schuld van de schaapskooi afgedwaald ? Je weet toch dat Ik een goede herder ben. Of ben je bang omdat je beladen bent met zonden, overdekt met vuil, terneergeslagen door verdriet ? Dan moet je juist bij Mij zijn, want Ik zal je verlichten, zuiveren en troosten »(LEW 70).

Jezus is enkel Liefde! De titels “de ware Herder” en “de goede Herder”, zijn zonder twijfel uitdrukkingen die Hem het best omschrijven, naast de titels die Hijzelf van uitleg voorzag. Spreken over de Goede Herder, is spreken over God. Maar het is evenzeer een spreken over ons. Want als wij er niet waren om geliefd te worden en geleid te worden, dan was er geen goede Herder nodig. Of je nu een aanwezig of een verwijderd schaap bent, je geeft zin aan het leven van Jezus, want hij is gekomen voor jou. Voor jou gaat zijn liefde tot het uiterste: “Een Goede Herder geeft zijn leven voor zijn schapen” (Johannes 10,11).

Net zoals in de tijd van Jezus, als in alle tijden, mankeert het in onze tijden niet van mensen die zichzelf uitroepen tot redders en gidsen. Jezus herinnert er ons aan hiervoor waakzaam te zijn. De ware herder komt binnen langs de deur, hij doet geen omweg. De ware herder maakt zich wel klaar en duidelijk kenbaar. De ware herder gebruikt niet een fout om zich op te sluiten in schuldgevoelens. Integendeel zegt hij: “Ga en zondig niet meer!” De ware herder overlaadt niet, hij ontlaadt. De ware herder heerst en bezit niet, hij bevrijdt.

Goeroes van alle nationaliteiten zoeken personen te hergroeperen in hermetisch gesloten schaapskooien gebaseerd op het enige aangegeven menu: hun onbetwistbare kant en klare denkwijze waarover niet gediscuteerd wordt.  De ware herder laat het gaan en komen vrij. De ware herder houdt van zijn schapen. Daarom volgt hij ze met goedheid, in de ware vrijheid als kinderen Gods.

Jezus roept mensen niet om ze op te sluiten, maar om hen te bevrijden. “Hij roept ze ieder bij hun naam en hij brengt ze naar buiten… En als hij zijn schapen allemaal naar buiten heeft gebracht, trekt hij voor hen uit, en de schapen volgen hem omdat ze zijn stem kennen. Ik ben de deur; wie door mij binnenkomt zal gered worden: die kan vrij in en uit gaan en zal weidegrond vinden” (Johannes 10,3.4.9).

« Naar buiten brengen » : de Liefde van de Goede Herder, is de liefde van God. Het is de liefde die de Schepping uit het duister tot stand bracht, die Noach uit de Ark haalde, die Lot uit Sodom haalde, die het volk uit Egypte haalde, die Jonas uit de walvis deed komen, die Daniel redde uit de leeuwenkuil, die de kinderen in de vuuroven redde en Jezus uit het graf haalde… De liefde van de Goede Herder is die liefde die ons uit naar “buiten haalt” naar zijn weiden. Hij gidst ons uit onze twijfels naar het geloof, van het gevangen zitten in ons egocentrisme naar het onthalen van de ander, van de triestheid van gedane fouten naar de vreugde van de vergeving, van de dood naar het leven.

Jezus wil ons vrij maken. Hij poneert zichzelf nooit, hij stelt voor: “Als je de deur opent… Als je volmaakt wil worden… Als je gelooft…”

Wie de Goede Herder heeft gezien, heeft de Vader gezien (Cf Johannes 14,9) . En wat wil een vader nog meer voor zijn kinderen, dan dat ze opgroeien en leven ?

“Wat een vreugde voor de trouwe Herder
om na een lange werkzaamheid
zijn schapen naar de schaapsstal te begeleiden
van het eeuwig leven” (Kantiek 13,41).

Als Jezus is « onze enige herder die ons voeden moet » (WG 61), en die ons overvloedig leven schenkt (Johannes 10,10), dan rekent hij erop dat zijn schapen vruchten dragen (Cf Johannes 15,8 ; WG 68). Dat zal het concrete resultaat zijn van ons antwoord:

“Deze goede Herder heeft mij gezocht
tussen mijn verwarringen.
Hij heeft mij gezien, hij heeft mij gevonden,
hij heeft mij zachtjes gedragen,
hij heeft mij heiligend opengebroken,
Ik wil hem beminnen, het is tijd” (Kantiek 94,5).

Denkpistes tot bezinning en refleksie:

  • Het lezen en bemediteren in het Johannesevangelie van hoofdstuk 10,1-18.
  • Lezen in de WG, nr 215, 3°: Maria leert ons te leven als schapen van de Ware Herder in de gezindheid “van de heilige vrijheid van de kinderen Gods”.
  • Voor wie ben ik herder? Hoe vervul ik deze rol?
  • Zijn er andere personen die op mij rekenen om hen te onthalen, te beluisteren?

Citaten van Montfort :
LEW : Liefde van de Eeuwige Wijsheid
Kantieken: liederen geschreven door Montfort
WG: Ware Godsvrucht 

14-05-11

De Z. Johannes Paulus II en de H. Montfort (2)

Deze post is een vervolg op de vorige. Voor wie aansluiting wil vinden bij dit deel wordt aangeraden eerst de vorige post te lezen die je vindt als je wat verder scrolt. 

“Ik heb begrepen”

Het ging om een onverwacht inzicht, een nieuwe kijk op het handelen van God. Zoals meer intellectuelen had ook hij eerder het gevoelen dat de Mariadevotie de aandacht van Christus afdreef: “Terwijl ik mij vroeger wat inhield, uit vrees dat de Mariadevotie Christus zou verbergen in plaats van Hem voorrang te geven, heb ik in het licht van de verhandeling van Grignion de Montfort begrepen dat het juist andersom was… Maria brengt je tot Christus.” Grignion de Montfort leidt je binnen in het handelen van God. Zoals de heilige het zelf zegt: “Het gaat om de fundamenten van het christendom” (WG 163).

In een speciale audiëntie die ik als montfortaan eens heb mogen meemaken, formuleerde hij het scherp: “Door Maria tot Jezus, zo zegt men terecht, maar vergeet niet dat het gebeuren op Golgota eraan voorafging: Jezus gaf Maria de opdracht moeder voor deleerling te zijn. Vandaar ook dat je terecht kan zeggen: door Jezus tot Maria. De Mariaverering van Montfort spruit niet voort uit vroomheid van een devoot iemand, maar uit het begrijpen van de opdracht die Maria van Jezus kreeg – zij moest moeder zijn – en van de vraag aan de leerling om haar als moeder te aanvaarden. Hier ligt het diepe fundament van de Mariaverering bij Montfort.”

Bij Frossard: “Hoe meer mijn innerlijk leven geheel en al gericht werd op de werkelijkheid van de verlossing, des te meer leek de overgave aan Maria in de geest van de heilige Louis-Marie de Montfort het beste middel om met vrucht een werkdadig deel te hebben aan die werkelijkheid, om er de onuitsprekelijke rijkdommen van te putten en die met anderen te delen.” Johannes Paulus II herhaalt hier op zijn manier wat Montfort letterlijk zegt: “Deze devotie is voor ons enkel noodzakelijk om tenvolle Jezus Christus te vinden, Hem innig lief te hebben en trouw te dienen” (WG 62).

Godsdienstigheid

montfort,johannes paulus ii,god,mariadevotie,ware godsvrucht,maria,frossard,frans fabry“Mijn aldus gevormde Mariadevotie – ik geef er nu maar een kort overzicht van – is sindsdien blijven voortleven bij me. Zij maakt een integrerend deel uit van mijn godsdienstig leven en mijn geestelijke Godskennis.” Aansluitend haalt hij het woord ‘slavernij’ aan, dat – zo zegt hij – menig tijdgenoot tegen de borst stuit. Terwijl Montfort zelf op eenvoudiger wijze uitleg geeft aan deze woordkeuze (lees WG 68-77), gaat Johannes Paulus II een eerder filosofische toer op: “Ik voor mij zie er geen enkele moeilijkheid in. Ik denk dat het hier om een soort tegenstelling gaat, zoals men er vaak in de evangelies aantreft, waarbij de woorden heilige slavernij betekenen dat wij onze vrijheid – de grootste gave die God ons geschonken heeft – veel meer zouden moeten kunnen uitbuiten. Want vrijheid wordt afgemeten naar de mate van de liefde waartoe wij in staat zijn. Dat heeft de auteur ons, denk ik, willen tonen.” 

Het gaat om een intreden in het handelen van God en om een diensthouding, een dienst bewijzen aan de Heer, en zo een dienst aan je medemensen. De paus: “De waarachtige kennis van Maria en de vertrouwvolle overgave in haar handen groeit mee met onze kennis van Christus en met onze vertrouwvolle overgave aan zijn persoon. Wat meer is: deze volmaakte godsvrucht is onontbeerlijk voor wie zich onvoorwaardelijk aan Christus en het verlossingswerk wil geven.” Montfort leert je intreden in het handelen van God, doet je geloof groeien en vruchtbaar maken. “De overgave aan Maria in de geest van Montfort, lijkt het beste middel te zijn om met vrucht en werkdadig deel te hebben aan die werkelijkheid, om er de onuitsprekelijke rijkdommen van te putten en ze met anderen te delen.” 

F.F.

16-04-11

Jezus Christus, de eerste vriend van het Kruis.

kruisptch.jpgDe Goede Week zet ons onvermijdelijk voor het Kruis. De passie, de dood en de verrijzenis van Jezus vormen het hoogtepunt van zijn leven. Maar vergeet daarbij niet dat dit hoogtepunt het geheel vormt met de weg die Hij is gegaan. Reeds voorafgaand aan zijn lijden en zijn sterven heeft Jezus al het kruis ontmoet (Cf LEW 158,170). Hij is geboren in armoede, hij moest vluchten naar Egypte, hij had geen plaats om te schuilen of om zijn hoofd neer te leggen en de trouw aan zijn missie verwekte een groeiende tegenstand.

Het kruis is de naam die de christenen geven aan hun lijden omdat ze dit met reden, verbinden aan het lijden van Jezus. Als wij onze grote en onze kleine ongelukken “kruis” noemen, dan is het omdat ze deel hebben aan het Kruis. Jezus nodigt ons uit om dagelijks ons  kruis te dragen.

Het eigen kruis opnemen is eigenlijk een levensproject opnemen. Het is zich engageren om Jezus te volgen op de weg naar het eeuwig leven. Het is geen weg terug. Het is eigenlijk zeggen: “Ik ben vastberaden om Jezus de gekruisigde, als compagnon mee te nemen en om met Hem kiezen voor de dwaasheid van het kruis en de wijsheid van de wereld te verwerpen. (Cf LEW 59.9)

Montfort onderstreept de omvang en het radicalisme van de beslissing : “De christelijke volmaaktheid komt
hierop neer: 1ste heilig willen worden: “Indien iemand mijn volgeling wil zijn; 2de zich terzijde stellen: “Hij
verloochene zichzelf”; 3de lijden: “hij neme zijn kruis op; 4de handelen: “en hij volge Mij” (BK 13).

Dit is helemaal de zingeving van ons Doopsel waartoe Montfort ons uitnodigt om dit terug in handen te nemen: “Ik hernieuw en bekrachtig vandaag….de beloften van mijn Doopsel;…ik geef mij geheel en al aan Jezus Christus, de mensgeworden Wijsheid, om achter Hem mijn kruis te dragen, alle dagen van mijn leven” (LEW 225).
“Dat hij het kruis draagt en niet: dat hij het sleept” (BK 19). Zijn kruis opnemen is een perfecte handeling van vrijheid. Het is met Jezus zeggen: “Mijn leven, niemand neemt het mij af, Ik geef het uit eigen vrije wil” (Johannes 10,18) Het is een alledaagse genade:
“Edith Stein schreef: ‘Het kruis is een weg. Het is geen doel op zich maar het is de weg.’ Werkelijk, Jezus heeft het kruis ontmoet op zijn weg van trouw. Hij wou zijn missie vervullen. In de mate waarin een christen Jezus wil volgen in zijn dagelijks bestaan, zal ook hij zijn kruis moeten opnemen. In de tekst van Lucas 9,23 is de zingeving en betekenis duidelijk genoeg: Christus volgen is tegenstand en tegenspraak lokken en deze dingen trotseren is het kruis opnemen.

Men kan ook zeggen dat het kruis zich bevindt waar men zich met hart en ziel en al zijn krachten engageert in het leven.  Het kruis is dus eigenlijk de beproeving van de realiteit. In plaats van zich terug te trekken in dromen en zich uit te putten in verwijten, neemt een gelovige “zijn kruis op” en beslist hij zijn liefde, zijn geloof en zijn engagementen te beleven  in de dagelijkse realiteit zoals ze zich voordoet of ontwikkelt. Het is een geloofsdaad gestuwd door de liefde… Kennelijk trekt men een kruis over zijn geluksdromen, maar in werkelijkheid plant men deze dromen in aarde om werkelijk vruchten voort te brengen.

Door het kruis toe te laten herleeft men op een persoonlijke manier het mysterie van Christus: Hij die weigerde om de genie te spelen. Hij had zich verbonden aan de grenzen van het menszijn en meer bepaald in het geweldschandaal en de angst van de dood. Dit alles gebeurde in geloof, hoop en liefde. En het is daar dat Jezus de God van het leven heeft ontmoet, de Geest van de verrijzenis.”
 (Paul Guérin, La maturité – Un défi spirituel, Bayard, 2001, pp. 88-90, passim).

Voor de Zoon was de trouw aan zijn missie een onderwerping en een uitdrukking van gehoorzaamheid aan de Vader. Wees niet verrast als het gevecht van trouw moeilijk en soms verscheurend is. Hij heeft ons ervoor verwittigd.

cALVAIREPTCH1.jpgLaat in onze harten enkele woorden weerklinken die ons eraan herinneren dat dit echt wel zo het geval was voor Jezus.
“In de dagen van zijn sterfelijk leven heeft hij onder luid geroep en onder tranen gebeden en gesmeekt tot God, die Hem uit de dood kon redden. Na de doorstane angst is hij verhoord” (Hebreeën 5,7).
“Nu het zover is, is mijn ziel ontsteld. Zal Ik dan zeggen: “Vader, red Mij uit dit uur”? Neen, want juist daarom ben Ik gekomen: met het oog op dit uur” (Johannes 12,27).
“Ik ben dodelijk bedroefd. Blijf hier, en blijf wakker met Mij…. Mijn Vader, als het mogelijk is, laat deze beker dan aan Mij voorbijgaan. Maar niet zoals Ik wil, maar zoals U wilt” (Matteüs 26,38-39).
“God, mijn God, waarom hebt U mij in de steek gelaten?”(Matteüs 27,46)
Zoals Jezus vinden wij het antwoord in het vertrouwen en de totale overgave aan de Vader: “Vader, in uw handen beveel Ik mijn geest” (Lucas 23,46). 

Suggesties om hierover na te denken of te bezinnen

  • De Evangelieteksten die ons in de liturgie van de Goede Week worden aangereikt lezen en erover mediteren.
  • Herlezen van de citaten die in bovenstaand artikel worden aangereikt.
  • Lezen wat Montfort schreef in het boekje ‘Liefde van de Eeuwige Wijsheid, hoofdstuk 14 (167 – 180), of Kantiek 19 lezen.

De citaten van Montfort werden genomen uit:
LEW: Liefde van de Eeuwige Wijsheid
BK: Brief aan de Vrienden van de Kruis

J-L C

19-02-11

Jezus, het unieke Woord van Eeuwig Leven

“Eeuwig leven! Dat betekent dat ze U, de enige waarachtige God, leren kennen, en ook degene die  Gij gezonden hebt: Jezus Christus (Johannes 17,3)”.

Men kan met een zekere humor zeggen dat men de dag van vandaag aan een laboratorium vraagt wat men vroeger vroeg in een kapel. Tot op welke hoogte laten wij ons leven verlicht en geleid worden door het geloof? Een levendig geloof veronderstelt dat men steeds zoekt om Jezus Christus beter te leren kennen.

Er is geen oppositie tussen het geloof en de wetenschap als men ieders eigen domein respecteert. De wetenschappen zijn onontbeerlijk voor de menselijke ontwikkeling, en de goede vooruitgang op de schepping. Dat gaf Montfort ook toe: “ Wil iemand diep in de wetenschap doordringen: de Wijsheid kent het verleden en beslist over de toekomst. Zij doorvorst de meest subtiele aspecten van de redeneerkunst en lost de moeilijkste raadsels op. Voordat ze gebeuren, kent Zij de tekenen en vreemde gebeurtenissen en weet wat in de opeenvolging van tijden en eeuwen te wachten staat (LEW 58).”

Maar welke wetenschap kan verklaren: “Ik wil je gelukkig maken” (LEW 66)? Welke wetenschap kan het eeuwig leven geven?

Montfort herinnert er ons aan dat de kennis van Jezus Christus geen wetenschap is als alle andere. Zij geeft niet alleen de perfecte heiligheid in deze wereld om ons te leiden naar het eeuwig leven  (Cf LEW 11), maar zij geeft ook zin en diepte aan het menszijn:  “Wie vitaal en uitzonderlijk inzicht wil hebben in het genadeleven of in de natuur, niet gewoon, droog en oppervlakkig, maar in de diepte en van God doordrongen, die moet er alles op zetten om de Wijsheid te verwerven. Hoe geleerd iemand ook mag zijn in het oog van de mensen, zonder Haar betekent zij niets bij God (LEW 58. - Cf. Wijsheid 9,6).”  Werkelijk, “in Jezus zijn alle schatten van wijsheid en kennis verborgen (Kolossenzen 2,3).”

Montfort, Jezus Christus, God, Liefde van de eeuwige WijsheidMontfort komt radicaal over wanneer hij schrijft dat alles kennen en Jezus Christus niet kennen, dat dit  “niets” kennen is. Noteren we wel dat hij niet daaropvolgend schrijft dat enkel Jezus Christus kennen, betekent dat het “alles kennen” is maar wel dat het is: “voldoende kennen”. (Cf LEW 11). Daar het gaat over leren kennen van de weg naar het eeuwig leven, had hij wel gelijk.

Iedere tijd opnieuw, zijn er enkelen die een tendens volgen om nieuwe ontwikkelingen te vergoddelijken.  Het idee dat een maatschappij of een samenleving het aan kan om op te komen voor haar eigen onsterfelijkheid of dit zo te beleven en daardoor afstand te doen van God, is niet nieuw.  De gelovigen zijn niet beschut tegen oproepen van allerlei slag en soort, ook van verkeerd begrepen wetenschappen en verkeerd begrepen Evangeliewoorden. Er zullen altijd verkeerde geleerden zijn en charlatans die alles beloven op allerlei gebieden, ook in de filosofie, in de godsdienstwetenschappen, in de gezondheid, enz. Montfort beschrijft goed deze vraagstelling in zijn tijd (LEW 85-89). En is het nu zoveel anders? Onder het voorwendsel de steen der wijzen te vinden, doet zij mensen immers tijd en geld verliezen, zelfs hun ziel en zaligheid (Cf LEW 86).
Jezus roept ons altijd weer op: “De verschijnselen van hemel en aarde kunt u beoordelen, waarom kunt u deze tijd dan niet beoordelen (Lucas 12,56)?”
“De tijd waarin we leven”…  Het is vandaag dat het Woord van Jezus het vraagt om bij mij vervuld te worden ( Cf Lucas 4,21). “Luister heden naar zijn stem, verhard uw hart niet (Psalm 95,7-8).” “De genade van Gods belofte is overvloedig, als we vandaag zijn stem beluisteren; en dit ‘vandaag’ verbreid zich elke dag opnieuw, zolang we zeggen ‘vandaag’. Tot aan het einde der tijden duurt het ‘vandaag’ verder en groeit de mogelijkheid om te begrijpen en te groeien (St. Clement van Alexandrie + 215).”

Tegenover de stemmen die we van alle kanten horen, verlicht ons altijd het geloof van Petrus:
“ Heer, naar wie zouden wij gaan? In uw woorden vinden we eeuwig leven (Johannes 6,68).”

Moment van bezinning en gebed:

  • Bovenstaande tekst traag herlezen… Stilstaan bij een zin, een woord dat treft…
  • Montfort schrijft dat de kennis van Jezus Christus (de Wijsheid) leidt tot een volmaakte heiligheid in deze wereld (LEW 11). Wat is mijn reactie op deze oproep?
  • Je kan mediteren op het gebed van Salomo om de Wijsheid te verkrijgen. Hiervoor kan je lezen in de Bijbel in het Boek Wijsheid hoofdstuk 9, 1-19. Of je kijkt in LEW bij de nummers 191-192.
  • Een gebed: Heer, leer me om U te kennen. Heer, dat ik U mag kennen… Heer, leer me U kennen.

Ter verduidelijking: LEW is een Geschrift van Montfort onder de volledige naam: “Liefde van de eeuwige Wijsheid”. Dit boekje is verkrijgbaar via de Montfortshop op www.montfortsite.be

J-L C

09-01-11

Doopsel van de Heer

 

Wij profiteren van het feest van het Doopsel van Jezus om opnieuw ja te zeggen op ons eigen doopsel. We citeren even een stukje Kantiek van Montfort:

Diegene die in de Kerk het doopsel heeft ontvangen,
is zonder twijfel een christen en een kind van God.
(Kantiek 109, 22)

DOPEN.jpgOns doopsel bevat een waar geluksgeheim: het is het geluk van een gratuite genade. Hoewel we bijna allen gedoopt zijn en vol genade zijn in de Heer, hebben we hiervoor zelf niets gedaan. We moeten zelfs niets doen om deze genade te verdienen. God was reeds lang voor ons daar met zijn genade en Hij was reeds lang daar voor we het zelf beseften. Wat een genade te weten dat God er reeds lang was voor we het dachten.

Maar er is ook nog een ander genadegeheim in ons doopsel. Naar aanleiding van het doopsel van Jezus in de Jordaan, ging de hemel open en een stem verkondigde: “Dit is mijn welbeminde zoon in wie ik mijn welbehagen heb”. Hetzelfde is gebeurd bij ons eigen doopsel. God heeft tot ieder van ons gezegd: “Jij bent mijn veelgeliefd kind in wie ik mijn welbehagen stel.” We zijn kinderen van God geworden met dezelfde rechten als Jezus. Wat een geluk dus eenzelfde Vader te hebben als Jezus.

Het doopsel van Jezus maakt ons dubbel gelukkig: we hebben de gratuite genade waarin God ons altijd voor gaat en we hebben de vreugde een Vader te hebben.

De heilige Louis-Marie de Montfort herinnert er ons aan dat dit genadegeheim gaat door Maria:

Onze hele volmaaktheid bestaat hierin, dat wij aan Jezus Christus gelijkvormig zijn, met Hem verenigd en aan Hem toegewijd. Vandaar dat de beste devotie ontegenzeggelijk die is, welke ons het meest met Jezus Christus gelijkvormig maakt, met Hem verenigt en aan Hem toewijdt. Welnu, van alle schepselen is Maria het meest geljkvormig met Jezus Chrsitus, zodat ook geen enkele devotie een mens meer aan de Heer toewijdt en aan Hem gelijkvormig maakt dan de devotie tot de allerheiligste Maagd, Zijn heilige Moeder. Hoe meer dus iemand aan Maria is toegewijd, hoe meer hij dat ook aan Jezus Christus is.
De volmaakte toewijding aan Jezus Christus is bijgevolg niets anders dan een volmaakte en volledige toewijding van zichzelf aan de allerheiligste Maagd. En dit is juist de devotie die ik verkondig. Anders gezegd: het is de volmaakte hernieuwing van de plechtige beloften van het heilig Doopsel. (Ware Godsvrucht nr. 120)
Maar wie houdt zich aan die belangrijke en plechtige belofte? Wie leeft trouw volgens de toezeggingen die gedaan werden bij het heilig Doopsel? (Ware Godsvrucht nr. 127)

De toewijding aan Jezus door Maria die Montfort ons voorstelt is een bevoorrecht middel om bewust ons doopsel te herinneren:

Ik…, die ontrouw en zondig ben, hernieuw en bekrachtig in uw handen de beloften van mijn Doopsel.  Ik verzaak voor altijd aan de duivel, aan zijn ijdelheden en zijn werken en geef mij geheel en al aan Jezus Christus, de mens geworden Wijsheid, om dagelijks mijn kruis op te nemen en Hem na te  volgen.  (uittreksel uit het Montfortaanse toewijdingsgebed)

Denkpistes voor een bezinning:

  • Ik word bewust van Gods goedheid…
  • Een almachtige God komt mij tegemoet, ik die mij klein weet…
  • Deze God gaat veel verder dan de liefde: Hij maakt mij tot Zijn kind… Hij geeft mij Maria als moeder…
  • Ik herlees… ik denk erover na… Ik blijf stilstaan bij een zin, een woord…
  • Ik maak een gebed: God, ik ben uw kind.

J-L C

 

02-09-10

Ook jij bent middelaar.

Sinds je doopsel ben ook jij middelaar.
Dat is duidelijk van in de beginkerk. Zo was Paulus er zich sterk van bewust werktuig van God te zijn: hij en Barnabas moesten licht van God zijn. Ik citeer Paulus: "Want zo luidt de opdracht van de Heer aan ons (Paulus en Barnabas): Ik heb u bestemd tot een licht voor de heidenen, om tot heil te zijn tot het uiteinde van de aarde" (Handelingen). En toen zij van hun eerste missiereis thuiskwamen, riepen zij de hele gemeente bijeen en vertelden alles wat God met hun medewerking tot stand had gebracht en hoe Hij voor de heidenen de poort van het geloof had geopend (14,26-27).

Het is duidelijk: God wil werken met bemiddeling van mensen... Dat is een essentieel gegeven.

Maria helpt je scherper te zien en zij heeft de opdracht
om je te ondersteunen om volwassen christen te worden.

Uit het tijdschrift Middelares en Koningin van augustus blz. 9

21:02 Gepost door Montfortteam in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: maria middelares, paulus, barnabas, god |  Facebook |

30-08-10

Een onomkeerbaar gebeuren

Het scharnierpunt in dat scheppingsproject van God is uiterst verrassend: Hij wil zelf mens worden. In Jezus zien wij hoe hartstochtelijk veel Hij om ons geeft. Hij wil de mens zo nabij zijn, dat Hij in Jezus zelf tot in de meest duistere uithoeken van het mensenbetaan is afgedaald. Hij is de wereld - ook die van het kwaad - binnengekomen om die van binnenuit om te vormen. Zo is Jezus de eerstgeborene van de nieuwe schepping.

Voor dit uniek en onomkeerbaar gebeuren heeft Hij, zoals Hij dat altijd deed, zich weer gericht tot één van de mensen, nu tot het meisje van Nazaret dat we kennen. Hij was weer die vragende God. Het ging om de geboorte van Jezus. De evangelist laat er geen twijfel over bestaan en maakt duidelijk dat de vraag namens God heel belangrijk is: het gaat om het inlossen van de belofte van Abraham, aan David... een belofte voortdurend herhaald. Ook de naam die het kind moest krijgen is revelerend: Jezus, wat betekent God redt. Het is duidelijk, de Heer rekende op Maria. En Maria gaf haar instemming. Zij bood God hulp aan om zijn project uit te voeren. Zo is onze God. Hij rekent op medewerkers, op middelaars. Zo is Maria reeds middelares, maar er is meer.

Uit het tijdschrift 'Middelares en Koningin' van augustus 2010, blz. 9

21:08 Gepost door Montfortteam in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: maria, god, jezus, middelares |  Facebook |

23-08-10

Het gaat om Jezus Christus.

Er zijn in het verleden ongetwijfeld moeilijkheden ontstaan omwille van de eretitel 'Middelares'. Alsof Maria een wal zou opwerpen tussen God en mens; Jezus Christus is toch de enige middelaar, zo redeneren sommigen. De heilige Montfort kende het probleem heel goed. Hij schrijft zijn beroemde werk 'De Ware Godsvrucht' als in Frankrijk een hevige theologische strijd woedde tussen katholieken en protesten, vandaar dat hij er bijzondere aandacht aan besteedt. Hij reikt een "hecht gefundeerde devotie" aan, die steunt op een kerngegeven van het christendom. Om alle misverstanden te voorkomen start hij met duidelijk te stellen wie Jezus Christus is, want alleen als je Hem juist begrijpt, kan je beginnen spreken over Maria.

Hier enkele passages uit WG 60-67: "Jezus is de enige meester om ons te onderwijzen, de enige heer waarvan wij afhankelijk dienen te zijn, het enige hoofd waarmee wij verenigd moeten worden. Wij hebben geen ander model om ons naar te voegen, geen andere geneesheer die ons genezen kan, geen andere herder die ons voeden moet. Hij is de enige weg die ons moet leiden, de enige waarheid om te geloven, het enige leven dat ons groeikracht moet geven, kortom: ons enige alles in alles dat ons genoeg moet zijn (...) God heeft geen enkel ander fundament gelegd voor ons heil, onze volmaaktheid en verheerlijking dan Jezus Christus. Elk gebouw dat niet op deze vaste rots is gevestigd, is op drijfzand gefundeerd en zal onvermijdelijk vroeg of laat instorten. Iedere gelovige die niet met Hem verenigd is als een rank met de wijnstok, zal afvallen en verdorren (...)
Indien wij dus deze hecht gefundeerde devotie tot de allerheiligste Maagd verspreiden, dan doen wij dat enkel en alleen om die tot Jezus Christus des te beter ingang te doen vinden. Wij beogen niets anders dan een gemakkelijk en gewaarborgd middel aan te reiken om Jezus Christus te vinden. Als de devotie tot de heilige Maagd ons van Jezus Christus verwijderde, zouden wij ze moeten verwerpen als een duivelse begoocheling. Maar het tegendeel is waar. Zoals ik al eerder aangetoond heb en nog verder zal duidelijk maken, is deze devotie voor ons enkel noodzakelijk om ten volle Jezus Christus te vinden en Hem innig lief te hebben en trouw te dienen."

Heb je in de laatste zin het crescendo in het gebruik van de werkwoorden opgemerkt: Jezus-Christus vinden, liefhebben en dienen? Want daar gaat het om. Ook de bijwoorden die Montfort gebruikt zijn betekenisvol: Jezus Christus ten volle vinden, innig liefhebben en trouw dienen. Zijn enige doel is Jezus Christus en zijn werk onder de mensen.

Uit het tijdschrift 'Middelares en Koningin' - juli-augustus 2010 - blz. 8

17-07-10

Wat is de mens, dat Gij aan hem denkt.

grasduinenzee.jpg

Met alles wat hij over God weet, kijkt de zanger van psalm 8 in een heldere nacht naar de hemel. De verre maan en sterren doen hem denken aan de grootsheid van God en aan zijn eigen beperktheid en hij zingt het uit: "Wat is de mens, dat Gij aan hem denkt, het menskind dat Gij naar hem toekomt?"

Heer,onze Heer, hoe machtig is uw Naam
allerwegen op aarde.

Gij die uw majesteit toont aan de hemel,
Gij opent de mond van weerloze kinderen,
en dan klinkt een lied dat uw vijand beschaamt
en brengt Gij uw tegenstanders tot zwijgen.

Als ik kijk naar de hemel, het werk van uw vingers,
de maan en de sterren die Gij hebt bevestigd,
wat is dan de mens, dat Gij aan hem denkt,
de zoon van Adam, dat hij U ter harte gaat.

Toch hebt Gij hem bijna een god gemaakt
en hem met glorie en luister gekroond.
Gij doet hem het werk van uw handen beheren
en alles hebt Gij aan zijn voeten gelegd,

schapen en runderen, alles en alles,
en ook de dieren in het vrij veld,
de vogels in de hemel, de vissen van de zee,
al wat wandelt op de paden van het water.

Heer, onze Heer, hoe machtig is uw Naam
allerwegen op aarde.

21:20 Gepost door Montfortteam in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: psalm 8, god |  Facebook |

22-05-10

Moge zijn kracht ons herscheppen.

H.Geest Taizé

Maria,
dienstmaagd van de Heer,
de heilige Geest
heeft u gezegend onder de vrouwen.

Moge hij het werk voltooien
dat hij in ons begonnen is.

Moge hij
die u groot heeft gemaakt
en verheven tot Moeder van God,
ons van het kwaad bevrijden,
dat de ontplooiing van het leven
in de weg staat.

Moge zijn levenwekkende kracht
ons herscheppen
naar het beeld en de gelijkenis
van Jezus Christus,
vrucht van uw vruchtbaarheid.

Uit: Bidden met Montfort blz. 95

14:44 Gepost door Montfortteam in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: maria, pinksteren, jezus christus, heilige geest, god |  Facebook |

19-05-10

Transparant zijn.

klaproosHeilige Grignion de Montfort,
bid voor ons bij de Heer,
dat wij,
vertroebeld door eigen zwakheid
en beperktheid,
toch nog zo transparant zijn,
dat de Geest van God
door ons heen kan schijnen
om aan anderen 
een begaanbare weg te wijzen
in Jezus' naam,
die ons in zijn gemeenschap heeft opgenomen
ter ere Gods.

Uit: Bidden met Montfort blz. 89

14:55 Gepost door Montfortteam in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: grignion de montfort, geest, god, pinksteren |  Facebook |

13-05-10

De grote Trooster in de tijd.

h.Geest 2Heilige Maria,
welbeminde van God,
open ons hart voor de heilige Geest
die in u
voor altijd,
onder ons zijn tempel heeft opgezet.

Aangemoedigd door wat gij,
samen met diezelfde Geest,
in Grignion de Montfort
tot stand hebt gebracht,
roepen wij uw voorspraak in.

Bid voor ons,
dat de beloofde Helper ons wakker houdt
en attent laat zijn voor de komst
van Jezus Christus,
Gods gezant
ook in onze wereld van vandaag.

Gij stond open voor de Geest,
de bron waaruit het leven ontspringt.

Moge de "grote Trooster in de tijd"
ook van ons bezit nemen;
dan zullen onze ogen open gaan
voor het licht van uw Zoon.

Wij zullen hem volgen op zijn woord
en zo ware heilbrengers zijn.

Uit: Bidden met Montfort blz. 91

20:56 Gepost door Montfortteam in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: montfort, maria, god, heilige geest, jezus christus |  Facebook |

27-03-10

Alleen bij God zijn

Heilige Grignion de Montfort,
leer ons
vanuit uw levensgeschiedenis
dat bij momenten
en op eenzame plaatsen
alleen-bij-God-zijn
dienstwerk aan mensen is;
dat in de verborgen omgang met Hem,
wij dichter bij de mensen komen.

Breng ons tot inzicht,
dat het bij tijden nodig is
het werk dat wij doen
en de plaats waar wij nodig zijn
te laten voor wat ze zijn,
om bij Hem te komen,
van wie alle goeds voortkomt.

Beweeg ons er toe,
vandaag nog,
om de tijd die we met God doorbrengen
even nauwkeurig te plannen
als de tijd die we bestemmen voor mensen.

Heilige Grignion,
leid ons binnen
in de vreugde van de afzondering.

Uit: Bidden met Montfort - blz. 9

20:17 Gepost door Montfortteam in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: grignion de montfort, god |  Facebook |