26-03-13

Maria in de Goede Week.

Goede Week, Maria, Jeruzalem, Messias, Matteus, Golgota, Cenakel, Jezus, God, Johannes, Woord, Geloof, Stille Zaterdag, Frans FabryDe volledige Goede Week met als hoogtepunt paasmorgen valt dit jaar integraal in maart. In dit Jaar van het Geloof wil ik de aandacht vestigen op Maria die in die eerste Goede Week als bedevaartster in Jeruzalem aanwezig was en als gelovige ‘staande’ is gebleven.

De palmprocessie

Maria staat niet vermeld tussen de vele mensen die met palmtakken zwaaiden of zingend hun mantels uitspreidden voor Jezus, gezeten op een ezelsveulen, maar er is alle reden om te veronderstellen dat zij deel uitmaakte van de groep bedevaarders die de stad introk. Inderdaad, het paasfeest in Jeruzalem was één van de drie verplichte bedevaartfeesten voor de Joden. Omwille van de anticlimax die ging volgen en een hoogtepunt vormt in hun verkondiging, vermelden alle vier de evangelisten de intocht.  Alles draait rond de identiteit van Jezus: bij zijn aankomst wordt hij als koning en Messias bezongen, maar enkelen maken Hem duidelijk dat Hij de mensen moet inhouden. Hij reageert: “Als zij zwijgen gaan de stenen het uitroepen.”

Vastbesloten, ondanks het risico dat Hij ging lopen, had Jezus gekozen voor de weg naar Jeruzalem. Bij Lucas is het een lange tocht met tal van gebeurtenissen en onderrichtingen in steden en dorpen, hij besteedt er haast tien hoofdstukken aan. Matteus vernoemt vrouwen uit Galilea die opkwamen voor het nodige onderweg. Maria wordt nergens met naam genoemd, maar wij treffen haar aan op Golgota en later in het Cenakel en hebben alle reden om aan te nemen dat zij op die triomfdag ergens tussen het volk liep.

De anticlimax

Wij weten niet wat er toen in haar hart omging, maar ieder fijngevoelige tochtgenoot was getuige geweest Goede Week, Maria, Jeruzalem, Messias, Matteus, Golgota, Cenakel, Jezus, God, Johannes, Woord, Geloof, Stille Zaterdag, Frans Fabryvan de soms hoog oplopende conflicten omwille van de ware identiteit van Jezus en vreesde dat het mis ging lopen, zeker Maria omwille van haar betrokkenheid met Hem vanaf het allereerste begin. Vandaar mijn veronderstelling dat op die palmzondag meer ongerustheid dan gejubel in haar hart omging, een gevoelen dat in diepe pijn veranderde toen haar Jezus aan een kruis werd genageld. Haast alle vrienden waren op de vlucht. Pijn, eenzaamheid en een trachten te begrijpen gingen als een zwaard door haar hart, vragen als: “Hoe was dit in godsnaam mogelijk?” en “Wie was die grote God waarin zij geloofde?”

Kerkvaders hebben een diepe betekenis gegeven aan de manier waarop Johannes Maria op Golgota duidt: “Zij stond onder het kruis.” Terwijl het geloof van de leerlingen serieus aan het wankelen was, is zij ‘staande’ gebleven: zo kon dit niet eindigen! Meermaals had Jezus allusie gemaakt op wat Hem kon overkomen, maar telkens eraan toevoegend dat Hij zou verrijzen. Aan de woorden van Jezus heeft zij zich vastgeklampt. Zijn woorden wekten bij haar geloof.

De uitdaging van Stille Zaterdag

Goede Week, Maria, Jeruzalem, Messias, Matteus, Golgota, Cenakel, Jezus, God, Johannes, Woord, Geloof, Stille Zaterdag, Frans FabryGeloof is een reactie op een persoon of een gebeuren. Geloof in Jezus ontstaat enkel als je met zijn Woord omgaat. De vasten en vooral de Goede Week zijn een tijd van toeleg op het Woord van God en een voorbereiding op het antwoord: wie is voor jou Jezus van Nazaret? Geloof je echt dat Hij verrezen is, dat hij de poort van de dood heeft opengebroken, dat Hij een weg geopend heeft naar een totaal nieuwe werkelijkheid? Dat er ook voor jou leven na de dood is?

Wees niet beschaamd als enige aarzeling bij je opkomt, je hoeft niet sterker te zijn dan de meesten van de eerste leerlingen. Doe zoals Maria op Stille Zaterdag, doe het in vereniging met haar: herinner je alle woorden en daden van Jezus en overweeg ze in je hart. Je geloof zal groeien.

Frans Fabry 

19-05-12

Samen met Maria bidden...

h.Geest 2.jpg

In deze paastijd en dichtbij Pinksteren worden wij door de liturgie uitgenodigd samen te bidden, samen te bidden met Maria.

Samen bidden om inzicht in en licht op soms duistere situaties in ons leven. Zouden wij dat niet nodig hebben? Zouden wij sterker staan in het geloof dan de leerlingen van het eerste uur? De tijd tussen Pasen en Pinksteren was voor hen een tijd van uitdaging, van aarzelend geloof in Jezus’verrijzenis. Het waren weken dat zij moesten wennen aan die nieuwe wijze van aanwezig zijn van de Heer: soms zagen zij Hem, dan weer niet, en toch was Hij er! Die ervaring, en vooral die zekerheid, is niet zomaar vanzelf gekomen.

echomontfortain.jpgAchteraf bekeken begrijpen we Jezus’bedoeling: Hij wilde hen voorbereiden op zijn teruggaan naar de Vader. Hij nam toe namelijk geen afscheid, integendeel, Hij bevestigde zijn betrokkenheid bij hen. Hij ging naar zijn Vader om blijvend te bidden. Zo werden de leerlingen voorbereid en zijn zij gaan openstaan voor de gaven van de heilige Geest.

En Maria was in de groep aanwezig. Dit was niet zonder betekenis, want als geen ander had zij ervaren dat God zijn geloften gestand doet. Bovendien, niemand had zoals zij ervaren dat de heilige Geest iets in beweging kan zetten. Midden tussen de leerlingen was zij aanwezig, volhardend in gebed.

Het woord ‘noveen’ komt van het Latijn: ‘novem’ en betekent negen en verwijst naar de negen dagen tussen Hemelvaart en Pinksteren, een tijd van het volgehouden gebed, in vereniging met Maria. 

19:25 Gepost door Montfortteam in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frans fabry, pinksteren, maria, god, jezus |  Facebook |

18-12-11

"Toon ons Jezus"

“Toon ons Jezus”…

Dit korte gebed tot Maria lijkt mij  een uitstekend gebed voor de Advent. In de mate dat het van dag tot dag als een echo in je hart weerklinkt, komt bij jou een ware Adventssfeer tot stand: je stelt je open voor de Komende. Want Kerstmis is veel meer dan een terugdenken aan die eerste komst van Jezus in de wereld. Dagelijks is Hij de Komende, wij weten het, maar wij zijn mensen en vergeten gemakkelijk. Om onze geloofshouding te ondersteunen, nodigt de liturgie ons jaarlijks uit om vier zondagen achter elkaar uitdrukkelijk toe te leven naar een Jezusontmoeting.

Is er iets te zien in de stal?

Kerstmis is het gebeuren van God die naar ons toekomt en wij die naar Hem gaan. Je moet wel voorbereid zijn, anders is er in de stal niets bijzonders te zien. In sommige steden worden grote kerststallen opgericht, soms met een echte ezel en echte schapen. Het volk, vooral ouders met kiinderen, staat aan de schuiven om in de stal te komen. Vooral de ezel en de schapen trekken de aandacht, maar over de beelden wordt niet veel gezegd. Trouwens het zijn slechts beelden, het kerstgebeuren gaat om veel meer.

Een ‘beeld’ van God

frans fabry,advent,maria,kerstmis,jezus,godDurven wij, als wij verwijzen naar het beeld van een baby op wat stro, aan Maria vragen: “Toon ons God”? Toch zou die vraag niet gek zijn, want niemand heeft met meer realiteitszin naar Jezus gekeken, met Hem mogen en moeten omgaan. Welk godsbeeld kwam er bij haar op? Is de ‘almachtige’ God tegelijk zo kwetsbaar, zo afhankelijk? Al is de scène in de stal slechts een momentopname, ze is wel heel echt, ze is ook godsopenbaring.

“Maria, toon ons Jezus, en schenk ons vooral de achtergrond van jouw geloof. Als joodse gelovige had je grote verwachtingen. Daarom, toen de herders met enthousiasme je kwamen vertellen wat zij allemaal over het kind gehoord hadden – uw Redder… de Messias… de Heer – bewaarde je die woorden in je hart en je dacht erover na. Je hoorde ongetwijfeld ook opnieuw de woorden van de engel bij de aankondiging. Maria, help ons naar Jezus te kijken”(Benedictus XVI).

Aan de stal voorbij

Kerstmis daagt je uit tot nadenken. Het is echter niet voldoende als je bij wat gebeurde in de stal blijft stilstaan, want de godsopenbaring in de persoon van Jezus reikt verder. Dit was ook zo voor Maria. Bijvoorbeeld, toen de twaalfjarige Jezus in de tempel achterbleef en zij haar ongerustheid uitdrukte: “Kind, hoe kon je ons dit aandoen?”, kreeg zij een antwoord waarvan de evangelist duidelijk zegt dat zij het niet begreep. Slechts na de Verrijzenis en na Pinksteren zou zij een totaalbeeld van Jezus krijgen. Stap voor stap is Maria tot een volledig geloofsinzicht gekomen, omdat zij al de woorden en het leven van Jezus in haar hart bewaarde en overwoog. Kerstmis is een momentopname – het gaat echter om meer.

Tracht tijdens de advent ruimte in je hart te maken voor alles wat de liturgie je over Jezus aanreikt, in het Oude en het Nieuwe Testament en vraag Maria dat ze je helpt daarover na te denken.

16:06 Gepost door Montfortteam in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frans fabry, advent, maria, kerstmis, jezus, god |  Facebook |

25-06-11

Maria, de weg om Jezus te leren begrijpen.

Montfort toont ons Maria als de weg bij uitstek om ons Jezus Christus te leren begrijpen en na te volgen. Zij is het immers die het best zijn liefde in haar leven wist te integreren. In geloof en liefde heeft zij heel haar eenvoudig leven weten te doordringen van de geest van Jezus Christus. Wij komen haar niet zo vaak tegen wanneer we de evangelies lezen. Maar telkens is zij aanwezig als een verwijzing naar Jezus, in haar gewone dagelijkse doen.

Als een goede Joodse moeder voedt zij Jezus op in zijn eerste kinderjaren. Zij is samen met Jozef om hem bezorgd wanneer ze hem na een bedevaart zoeken in de tempel van Jeruzalem. Wanneer ook Jezus en zijn vrienden genodigd zijn op het feest in Kana waar Maria te gast is, gaat zij hem zeggen dat de wijn opraakt, en leert zij de dienaren en ons te doen wat Jezus ons zal zeggen. Zij blijft aanwezig, ook wanneer Jezus vermoord aan het kruis hangt. En wanneer Jezus als de verrezen Christus de Geest meedeelt, wordt zij genoemd onder de aanwezigen in het Cenakel. Zij is op zo'n manier moeder van Jezus, dat Johannes in ons aller naam te horen krijgt: 'Ziedaar uw moeder'.

Montfort, Maria, Jezus, Christus, Ware GodsvruchtMaria is niet zomaar een zoeterig wezen, in mooie kleren gehuld, met vrome blik en gevouwen handen. Ze is niet die onwezenlijke figuur, ergens ver weg en onbereikbaar. Maria is een eenvoudige vrouw geweest, een jonge Joodse moeder. Een moeder die een kind ontvangt dat 'Zoon van God' zal genoemd worden. Zij beleeft haar moederliefde als dienstbaarheid aan God. Zij blijft haar zoon trouw tot het uiterste. Ook na zijn dood en verrijzenis blijft zij verbonden met de jonge Kerk die getuigt dat Christus leeft. En dit niet alleen tijdens haar aardse leven. Wij mogen geloven dat zij reeds bij God is en deelt in zijn leven. Wanneer wij ons door haar laten vormen, zo leert Montfort ons, dan kunnen wij een sprekend voorbeeld van Jezus Christus worden (Cf. Ware Godsvrucht nr. 219-220).

Maria blijft de mensen vergezellen met haar moederlijke bezorgdheid, ze blijft ons uitnodigen de boodschap van Jezus Christus steeds meer waar te maken in en rondom ons. Zij blijft ons oproepen tot bekering, tot gebed en tot liefde, zoals ze het kort zei op de bruiloft van Kana: 'Doet maar wat Hij u zeggen zal' (Johannes 2,5). Wanneer wij dan geloven dat Maria verschijnt in Lourdes, Fatima, Beauraing, Banneux en op andere plaatsen, kunnen we ook geloven in haar blijvende zorg om ons. Zij blijft ons aansporen om ons te bekeren, om een leven van gebed te leiden, en zoals Jezus Christus onze weg te vinden om bij God te komen.

14:07 Gepost door Montfortteam in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: montfort, maria, jezus, christus, ware godsvrucht |  Facebook |

04-06-11

Jezus Christus, onze goede herder.

jean-louis courchesne, Johannes, Jezus, God, Maria, herder, Ware Godsvrucht, Liefde van de Eeuwige Wijsheid

« Kom naar Mij, kom allen naar Mij ; Ik ben het, vrees niet. Waarom ben je bang? Ik lijk op je. Ben je bang omdat je zondaar bent ? Maar die zoek Ik juist ! Ik ben de vriendin van zondaars. Of ben je door eigen schuld van de schaapskooi afgedwaald ? Je weet toch dat Ik een goede herder ben. Of ben je bang omdat je beladen bent met zonden, overdekt met vuil, terneergeslagen door verdriet ? Dan moet je juist bij Mij zijn, want Ik zal je verlichten, zuiveren en troosten »(LEW 70).

Jezus is enkel Liefde! De titels “de ware Herder” en “de goede Herder”, zijn zonder twijfel uitdrukkingen die Hem het best omschrijven, naast de titels die Hijzelf van uitleg voorzag. Spreken over de Goede Herder, is spreken over God. Maar het is evenzeer een spreken over ons. Want als wij er niet waren om geliefd te worden en geleid te worden, dan was er geen goede Herder nodig. Of je nu een aanwezig of een verwijderd schaap bent, je geeft zin aan het leven van Jezus, want hij is gekomen voor jou. Voor jou gaat zijn liefde tot het uiterste: “Een Goede Herder geeft zijn leven voor zijn schapen” (Johannes 10,11).

Net zoals in de tijd van Jezus, als in alle tijden, mankeert het in onze tijden niet van mensen die zichzelf uitroepen tot redders en gidsen. Jezus herinnert er ons aan hiervoor waakzaam te zijn. De ware herder komt binnen langs de deur, hij doet geen omweg. De ware herder maakt zich wel klaar en duidelijk kenbaar. De ware herder gebruikt niet een fout om zich op te sluiten in schuldgevoelens. Integendeel zegt hij: “Ga en zondig niet meer!” De ware herder overlaadt niet, hij ontlaadt. De ware herder heerst en bezit niet, hij bevrijdt.

Goeroes van alle nationaliteiten zoeken personen te hergroeperen in hermetisch gesloten schaapskooien gebaseerd op het enige aangegeven menu: hun onbetwistbare kant en klare denkwijze waarover niet gediscuteerd wordt.  De ware herder laat het gaan en komen vrij. De ware herder houdt van zijn schapen. Daarom volgt hij ze met goedheid, in de ware vrijheid als kinderen Gods.

Jezus roept mensen niet om ze op te sluiten, maar om hen te bevrijden. “Hij roept ze ieder bij hun naam en hij brengt ze naar buiten… En als hij zijn schapen allemaal naar buiten heeft gebracht, trekt hij voor hen uit, en de schapen volgen hem omdat ze zijn stem kennen. Ik ben de deur; wie door mij binnenkomt zal gered worden: die kan vrij in en uit gaan en zal weidegrond vinden” (Johannes 10,3.4.9).

« Naar buiten brengen » : de Liefde van de Goede Herder, is de liefde van God. Het is de liefde die de Schepping uit het duister tot stand bracht, die Noach uit de Ark haalde, die Lot uit Sodom haalde, die het volk uit Egypte haalde, die Jonas uit de walvis deed komen, die Daniel redde uit de leeuwenkuil, die de kinderen in de vuuroven redde en Jezus uit het graf haalde… De liefde van de Goede Herder is die liefde die ons uit naar “buiten haalt” naar zijn weiden. Hij gidst ons uit onze twijfels naar het geloof, van het gevangen zitten in ons egocentrisme naar het onthalen van de ander, van de triestheid van gedane fouten naar de vreugde van de vergeving, van de dood naar het leven.

Jezus wil ons vrij maken. Hij poneert zichzelf nooit, hij stelt voor: “Als je de deur opent… Als je volmaakt wil worden… Als je gelooft…”

Wie de Goede Herder heeft gezien, heeft de Vader gezien (Cf Johannes 14,9) . En wat wil een vader nog meer voor zijn kinderen, dan dat ze opgroeien en leven ?

“Wat een vreugde voor de trouwe Herder
om na een lange werkzaamheid
zijn schapen naar de schaapsstal te begeleiden
van het eeuwig leven” (Kantiek 13,41).

Als Jezus is « onze enige herder die ons voeden moet » (WG 61), en die ons overvloedig leven schenkt (Johannes 10,10), dan rekent hij erop dat zijn schapen vruchten dragen (Cf Johannes 15,8 ; WG 68). Dat zal het concrete resultaat zijn van ons antwoord:

“Deze goede Herder heeft mij gezocht
tussen mijn verwarringen.
Hij heeft mij gezien, hij heeft mij gevonden,
hij heeft mij zachtjes gedragen,
hij heeft mij heiligend opengebroken,
Ik wil hem beminnen, het is tijd” (Kantiek 94,5).

Denkpistes tot bezinning en refleksie:

  • Het lezen en bemediteren in het Johannesevangelie van hoofdstuk 10,1-18.
  • Lezen in de WG, nr 215, 3°: Maria leert ons te leven als schapen van de Ware Herder in de gezindheid “van de heilige vrijheid van de kinderen Gods”.
  • Voor wie ben ik herder? Hoe vervul ik deze rol?
  • Zijn er andere personen die op mij rekenen om hen te onthalen, te beluisteren?

Citaten van Montfort :
LEW : Liefde van de Eeuwige Wijsheid
Kantieken: liederen geschreven door Montfort
WG: Ware Godsvrucht 

12-04-11

God alleen!

Iedereen die door en voor Christus leeft, beleeft met anderen dat Hij werkelijk aanwezig is. Grote voorwaarde is, dat we zuiver van hart zijn, echt ontvankelijk voor de liefde waarmee Hij zich kenbaar maakt. Tijdens hoogfeesten en vieringen op bijzondere plaatsen kan dit ons extra raken en sterken. Op zon- en feestdagen klinkt steeds weer het "Eer aan God in de hoge", waarin onder meer de woorden voorkomen: "Want Gij alléén zijt de Heilige. Gij alleen de Heer. Gij alléén de Allerhoogste, Jezus Christus."

Zijn we eigenlijk niet bevoorrecht dat wij de levende Jezus zo dikwijls mogen ontmoeten - sommigen van ons dagelijks - in de rijke viering van de eucharistie? Jezus zegt van zichzelf: "Ik ben het leven Brood... het Licht van de wereld... de Deur... de goede Herder... de Verrijzenis en het Leven... de Weg... de Waarheid... Ik ben de Wijnstok..." (Johannes 6;8;10;11;14;15). De hoofdletters die ik gebruik, verwijzen naar een goddelijke Realiteit, die al het aardse en vergankelijke overtreft. De levende Jezus is uniek in wat Hij ons te geven heeft. Maar ook: Hij alléén kan dit! "Ik ben de ware Wijnstok... Los van Mij kunt gij niets" (Johannes 15,1 en 5). Na Maria en de apostelen hebben miljoenen mogen ondervinden, hoe rijk het leven op aarde wordt met en door Hem. Alles ontvangen de ranken van de wijnstok. Niets kan de wijnstok vervangen. Alle levenssappen krijgen de ranken van de wijnstok, die met de wortels al het nodige uit de aarde haalt.

jan meeuwsZo schenkt onze levende Heer aan ons, wat Hij van zijn Vader ontvangt: Leven, Licht, Verrijzenis, Waarheid. En dit alles wordt gedragen door het kostbaarste en heiligste wat Hij is met de Vader en de heilige Geest: Zichzelf eeuwig uitwisselende Liefde. Niemand is zo heilzaam als onze God. Alles wat Hij met ons deelt is heil, heelt ons, maakt van ieder van ons een kostbaar geheel. Hoe meer en hartelijker wij onze God ontmoeten, hoe meer we worden gezuiverd en geheiligd. In het beeld van "de Ware Wijnstok" (Johannes 15) kunnen wij dit klaar en duidelijk zien. Het meest kostbare wat ons kan overkomen is dat er geen scheiding meer is tussen God en ons: "Blijf in Mij, dan blijf ik in u", belooft Jezus. Met Paulus mogen we beleven: "Ik leef niet meer; Hij leeft in mij." Misschien mogen we dan ook gaan zeggen, zoals de heilige Montfort: "Dieu seul... Totus tuus... God alléén... ik ben helemaal van U!"

J M, smm

11:07 Gepost door Montfortteam in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: jan meeuws, montfort, jezus, johannes, paulus |  Facebook |

06-02-11

Jezus Christus, begin en einde van alles

Jezus Christus, begin en einde van alles.

“Jezus Christus, de mens geworden Wijsheid, kennen is alles kennen. Alles kennen en Hem niet kennen, is niets kennen (Montfort, LEW 11).”

“Kan je houden van wat je niet kent? Hoe komt het dat men zo weinig houdt van de eeuwige en mens geworden Wijsheid, de aanbiddelijke Jezus? Komt het niet omdat men haar niet of nauwelijks kent (LEW 8)?”

Ken ik Jezus Christus wel?

In zijn maandplanning om zich voor te bereiden op de toewijding (WG 227-230), vraagt Montfort om “ drie weken te besteden om zich door de allerheiligste Maagd met de geest van Jezus Christus te vervullen.” Hij stelt hierin ook een week voor die dient om tot de kennis van Jezus Christus te komen waarbij men ook nog honderden keren per dag het gebed van de heilige Augustinus kan herhalen: ‘Heer, laat mij U kennen!’.

Men komt nooit ten einde met het ontdekken van Jezus. Natuurlijk kan je Hem ontdekken via het Evangelie en het Nieuw Testament. In het Oud Testament vind je ook de uitreksels van aankondigers wie de Messias zou zijn. Ook de Kerkelijke traditie openbaart ons wie Hij is. Door de eeuwen heen hebben getuigen ons hun bevindingen, hun geloofservaringen en de vrucht van hun gebed nagelaten. Vergeet ook niet dat ook ieder van ons geroepen is om een persoonlijke ervaring met Jezus te beleven.

sagessehuis 001.jpgDe heilige Louis-Marie de Montfort herinnert er ons aan: “ Jezus Christus onze Verlosser, waarlijk God en waarlijk mens, moet het einddoel van al onze devoties zijn, anders zijn ze onjuist en misleidend. Jezus Christus is ‘Alfa en Omega’, begin en einde van alles… in Hem alleen worden wij gezegend met elke geestelijke zegen. Hij is de enige meester om ons te onderwijzen, de enige Heer waarvan wij afhankelijk dienen te zijn, het enige hoofd waarmee wij verenigd moeten worden. Wij hebben geen ander model om ons naar te voegen, geen andere geneesheer die ons genezen, geen andere herder die ons voeden moet. Hij is de enige weg die ons moet leiden, de enige waarheid om te geloven, het enige leven dat ons groeikracht moet geven, kortom: ons enige alles in alles dat ons genoeg moet zijn (WG 61).”

Hij situeert klaar en duidelijk de rol van Maria, die er is om ons te leiden naar Jezus: “ Indien wij dus deze hecht gefundeerde devotie tot de allerheiligste Maagd verspreiden, dan doen wij dat enkel en alleen om die tot Jezus Christus des te beter ingang te doen vinden. Wij beogen niets anders dan een gemakkelijk en gewaarborgd middel aan te reiken om Jezus Christus te vinden. Als de devotie tot de heilige Maagd ons van Jezus Christus verwijderde, zouden wij ze moeten verwerpen als een duivelse begoocheling. Maar het tegendeel is waar. Zoals ik al eerder aangetoond heb en nog verder zal duidelijk maken, is deze devotie voor ons enkel noodzakelijk om ten volle Jezus Christus te vinden en Hem innig lief te hebben en trouw te dienen (WG 62).”

Johannes-Paulus II, een bekende leerling van Montfort die binnenkort zalig verklaard zal worden, herinnerde de leden van het Generaal Kapittel van de Montfortanen er op 20 juli 1987 aan dat, als Maria ons leidt naar Jezus, het ook waar is dat Jezus ons leidt naar Maria. Montfort schrijft: “Wil je de Moeder doorgronden, doorgrondt dan de Zoon (WG 12).”

Als wij van Maria houden, dan heb je een goede reden om Jezus beter te leren kennen.

Uit een Kantiek 124 van Montfort lezen we:

“Nederige Moeder Gods,
zuivere en trouwe Maagd,
leer mij uw geloof,
dan kan ik door U de Wijsheid kennen,
en komt het mij ten goede.
Wijsheid, kom, door het geloof van Maria.
U kan zich er niet tegen verzetten,
Zij heeft u het leven gegeven,
Zij heeft u laten mensworden.” (vrij vertaald uit Kantiek 124,7-8)

Ter bezinning, ter overweging:

  • Wat doe ik om mijn kennis over Jezus te verzorgen?
  • Ik herlees deze bovenstaande tekst rustig, ik blijf staan bij een zin, een woord…
  • Je kan traag de stukjes tekst herlezen in de Ware Godsvrucht bij het nummer 61, die ook hierboven in de tekst vermeld werden. (WG)
  • Je kan praten met Jezus door de tekst in de eerste persoon enkelvoud om te zetten: “ik” , “mijn”, ipv. “ons”, “wij”… Bijvoorbeeld: ‘Jezus mijn verlosser’, … of ‘Jij bent de enige meester om mij te onderwijzen…’
  • Je kan de volledige tekst lezen van nummer 8 en nummer 11 in het boekje: Liefde van de eeuwige Wijsheid (LEW)

Ter verduidelijking nog eens de afkortingen uit de Geschriften van Montfort

  • LEW: Liefde van de eeuwige Wijsheid
  • WG: Ware Godsvrucht

J-L C

09-01-11

Doopsel van de Heer

 

Wij profiteren van het feest van het Doopsel van Jezus om opnieuw ja te zeggen op ons eigen doopsel. We citeren even een stukje Kantiek van Montfort:

Diegene die in de Kerk het doopsel heeft ontvangen,
is zonder twijfel een christen en een kind van God.
(Kantiek 109, 22)

DOPEN.jpgOns doopsel bevat een waar geluksgeheim: het is het geluk van een gratuite genade. Hoewel we bijna allen gedoopt zijn en vol genade zijn in de Heer, hebben we hiervoor zelf niets gedaan. We moeten zelfs niets doen om deze genade te verdienen. God was reeds lang voor ons daar met zijn genade en Hij was reeds lang daar voor we het zelf beseften. Wat een genade te weten dat God er reeds lang was voor we het dachten.

Maar er is ook nog een ander genadegeheim in ons doopsel. Naar aanleiding van het doopsel van Jezus in de Jordaan, ging de hemel open en een stem verkondigde: “Dit is mijn welbeminde zoon in wie ik mijn welbehagen heb”. Hetzelfde is gebeurd bij ons eigen doopsel. God heeft tot ieder van ons gezegd: “Jij bent mijn veelgeliefd kind in wie ik mijn welbehagen stel.” We zijn kinderen van God geworden met dezelfde rechten als Jezus. Wat een geluk dus eenzelfde Vader te hebben als Jezus.

Het doopsel van Jezus maakt ons dubbel gelukkig: we hebben de gratuite genade waarin God ons altijd voor gaat en we hebben de vreugde een Vader te hebben.

De heilige Louis-Marie de Montfort herinnert er ons aan dat dit genadegeheim gaat door Maria:

Onze hele volmaaktheid bestaat hierin, dat wij aan Jezus Christus gelijkvormig zijn, met Hem verenigd en aan Hem toegewijd. Vandaar dat de beste devotie ontegenzeggelijk die is, welke ons het meest met Jezus Christus gelijkvormig maakt, met Hem verenigt en aan Hem toewijdt. Welnu, van alle schepselen is Maria het meest geljkvormig met Jezus Chrsitus, zodat ook geen enkele devotie een mens meer aan de Heer toewijdt en aan Hem gelijkvormig maakt dan de devotie tot de allerheiligste Maagd, Zijn heilige Moeder. Hoe meer dus iemand aan Maria is toegewijd, hoe meer hij dat ook aan Jezus Christus is.
De volmaakte toewijding aan Jezus Christus is bijgevolg niets anders dan een volmaakte en volledige toewijding van zichzelf aan de allerheiligste Maagd. En dit is juist de devotie die ik verkondig. Anders gezegd: het is de volmaakte hernieuwing van de plechtige beloften van het heilig Doopsel. (Ware Godsvrucht nr. 120)
Maar wie houdt zich aan die belangrijke en plechtige belofte? Wie leeft trouw volgens de toezeggingen die gedaan werden bij het heilig Doopsel? (Ware Godsvrucht nr. 127)

De toewijding aan Jezus door Maria die Montfort ons voorstelt is een bevoorrecht middel om bewust ons doopsel te herinneren:

Ik…, die ontrouw en zondig ben, hernieuw en bekrachtig in uw handen de beloften van mijn Doopsel.  Ik verzaak voor altijd aan de duivel, aan zijn ijdelheden en zijn werken en geef mij geheel en al aan Jezus Christus, de mens geworden Wijsheid, om dagelijks mijn kruis op te nemen en Hem na te  volgen.  (uittreksel uit het Montfortaanse toewijdingsgebed)

Denkpistes voor een bezinning:

  • Ik word bewust van Gods goedheid…
  • Een almachtige God komt mij tegemoet, ik die mij klein weet…
  • Deze God gaat veel verder dan de liefde: Hij maakt mij tot Zijn kind… Hij geeft mij Maria als moeder…
  • Ik herlees… ik denk erover na… Ik blijf stilstaan bij een zin, een woord…
  • Ik maak een gebed: God, ik ben uw kind.

J-L C

 

22-09-10

Alle dagen van ons leven.

alamontfort Brieux.jpg
Heilige Grignion de Montfort,
bid voor ons
opdat wij,
gedreven door uw voorbeeld,
de moed zouden hebben
ons kruis te dragen
achter Jezus aan,
alle dagen van ons leven.

 

 

16:31 Gepost door Montfortteam in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: grignion de montfort, jezus |  Facebook |

30-08-10

Een onomkeerbaar gebeuren

Het scharnierpunt in dat scheppingsproject van God is uiterst verrassend: Hij wil zelf mens worden. In Jezus zien wij hoe hartstochtelijk veel Hij om ons geeft. Hij wil de mens zo nabij zijn, dat Hij in Jezus zelf tot in de meest duistere uithoeken van het mensenbetaan is afgedaald. Hij is de wereld - ook die van het kwaad - binnengekomen om die van binnenuit om te vormen. Zo is Jezus de eerstgeborene van de nieuwe schepping.

Voor dit uniek en onomkeerbaar gebeuren heeft Hij, zoals Hij dat altijd deed, zich weer gericht tot één van de mensen, nu tot het meisje van Nazaret dat we kennen. Hij was weer die vragende God. Het ging om de geboorte van Jezus. De evangelist laat er geen twijfel over bestaan en maakt duidelijk dat de vraag namens God heel belangrijk is: het gaat om het inlossen van de belofte van Abraham, aan David... een belofte voortdurend herhaald. Ook de naam die het kind moest krijgen is revelerend: Jezus, wat betekent God redt. Het is duidelijk, de Heer rekende op Maria. En Maria gaf haar instemming. Zij bood God hulp aan om zijn project uit te voeren. Zo is onze God. Hij rekent op medewerkers, op middelaars. Zo is Maria reeds middelares, maar er is meer.

Uit het tijdschrift 'Middelares en Koningin' van augustus 2010, blz. 9

21:08 Gepost door Montfortteam in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: maria, god, jezus, middelares |  Facebook |

09-08-10

Kantiek 111,1-3

medaille montfort.jpg
O Jezus, levend in Maria,
kom leven en heersen in ons.
Wordt zo mens in ons
dat wij slechts voor u leven.

Vorm in ons uw uitmuntende deugden,
uw Geest en zijn heiligheid,
grif in ons uw klare uitspraken
en wek in ons de vurige ijver van uw liefde.

Doe ons deel hebben aan uw mysteries
en laat ons hier op aar de u navolgen;
doe ons delen in uw licht
en leid zo onze schreden.

(Montfort biddend tot Jezus, Kantiek 111,1-3)

16:22 Gepost door Montfortteam in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: jezus, maria, geest, montfort |  Facebook |

21-06-10

Zwaartepunt buiten onszelf plaatsen

 landschap

 Heilige Grignion de Montfort,
met u roepen wij de naam van Jezus aan.

Moge Hij in ons hart wonen
als God-met-ons,
als God-die-ons-redt.

Met u durven wij vragen,
dat Zijn Geest ons hart omvormt,
mild en deemoedig als zijn hart.

Laat ons,
naar uw voorbeeld,
het zwaartepunt van ons leven
buiten onszelf plaatsen.

Gij hebt het evangelie beleefd
in al zijn consequenties.

Bid voor ons,
dat wij de moed zouden hebben
ons volledig in te zetten
en als leerlingen in uw school
zouden kiezen voor de weg van het Evangelie

Uit: Bidden met Montfort - blz. 35

19:51 Gepost door Montfortteam in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: evangelie, jezus, grignion de montfort, geest, god-met-ons |  Facebook |

02-06-10

Meer dan een calvarieberg.

calvaire-christDe catechese van Montfort reikt verder dan louter die van het kruis. Maria is aanwezig en ook Johannes en dat is betekenisvol. Jezus geeft namelijk aan Maria de opdracht om het geloof van de 'kleingelovigen' te ondersteunen.
Het is Montfort om nog meer te doen: dat Jezus aan het kruis hangt is het gevolg van zijn liefde voor de mens. Niet alleen zijn sterven op het kruis was 'overgave', maar zijn hele leven. Johannes, die persoonlijk aanwezig was, schrijft: "Toen Jezus van de zure wijn gedronken had, zei Hij: 'Het is volbracht'. Daarop boog Hij het hoofd en gaf Hij de geest. "Heel sober, heel eenvoudig: "Het is volbracht." Met dat zinnetje verwijst Johannes naar alles wat is voorafgegaan. Om de boodschap van het kruis ten volle te begrijpen dien je het hele leven van Jezus te doorlopen en te overwegen, vanaf zijn intrede in de wereld in de schoot van Maria, tot zijn terugkeer bij de Vader.
Om dit pedagogisch aan te brengen voorziet Montfort, een soort 'aanloop' naar de Calvarieberg, namelijk een reuzenrozenkrans, een aanplanting van 150 bomen, met om de 10 bomen een cipres. Je begrijpt zijn bedoeling. De rozenkrans is de levensweg van Jezus, je doorloopt hem samen met Maria. Op die manier zou het hele domein het land van Jezus worden waar je doorheen kunt lopen, een waar 'Heilig Land'.
Echter, intriges hebben de zaak geboycot. Voor de inzegening zijn 20.000 mensen aanwezig, maar het feest mag niet doorgaan, nog erger, er volgt de opdracht om de calvarieberg af te breken. Dit is maar deels gebeurd, maar na de politieke troebels die Frankrijk gekend heeft, is hij hersteld en het domein is nog grootser geworden. Het mediteren van het hele leven van Jezus wordt nu ondersteund door bouwsels, zoals het huisje van Nazaret, de tempel van Jeruzalem, de Kedronbeek, de grot van Jezus'doodstrijd in de Olijfhof, de heilige trap die naar het paleis van Pilatus leidt, de Golgota, het graf van Christus, het gebeuren van de Hemelvaart, ook de Tenhemelopneming van Maria. Bovendien op muren staan grote fresco's met afbeeldingen uit het leven van Jezus. Een bijzondere aandacht gaat naar een grote kruisweg die door het domein slingert. Merkwaardig: hij is even lang en volgt precies hetzelfde tracé als de kruisweg door de straatjes in Jeruzalem. Nog meer dan vroeger is het een 'Heilig Land' geworden. Daarom wordt aandacht besteed aan het 300 jaar bestaan van deze bedevaartplaats.

Uit: Middelares en Koningin van april 2010 blz. 9

14-03-10

Veertigdagentijd.

calvaire-christDeze bijbelse achtergrond biedt ons alle ingrediënten om de veertigdagentijd voor Pasen inhoud te geven. De hele periode staat gespannen naar het Paasfeest toe. We gaan mee de weg van Jezus, die samen met zijn leerlingen optrekt naar Jeruzalem. Door de Goede Week van lijden en sterven heen, ontmoeten wij de Verrezene, de Heer, de Messias, Jezus de Christus. Op dit moment moeten wij ons voorbereiden. De woestijn in. Vandaar dat wij aan de veertigdagentijd het vasten verbinden, het uitsparen uit de eigen mond om te kunnen delen met anderen. En dat wij in contact blijven met God in ons gebed. De 'versterving' doet het niet meer, en toch gaat het daarover. Het is een beetje sterven aan zichzelf, om te kunnen sterven met Jezus en met hem te mogen opstaan tot nieuw leven. Als de lat hoog genoeg ligt, kunnen wij ook testen of we eraan kunnen. Veertigdagentijd is proeftijd. Niet om ons prestaties op te drijven en ermee uit te pakken, maar om onze trouw te meten, onze bereidheid om de weg van Jezus te gaan.

Uit het tijdschrift Middelares en Koningin van maart 2010 - blz. 4
Een jaarabonnement kost slechts € 17
Voor méér info surf je naar
www.montfortsite.be

12-03-10

In de woestijn.

voetsporen woestijnDrie van de vier evangelisten vertellen ons dat Jezus na zijn doopsel door Johannes de Doper gedurende veertig dagen en nachten in de woestijn verblijft. Bij zijn doopsel heeft hij als het ware zijn zending ontvangen. Gods Geestkracht is in hem gevaren. Maar hij blijkt nog niet honderd procent klaar te zijn. Hij moet nog op de rooster worden gelegd, hij moet nog op de proef worden gesteld. De geëigende plaats daarvoor is de woestijn. Daar ben je alleen, alleen met jezelf en ... met God. Maar Jezus was er ook alleen met de machten van het kwaad. Die zouden Jezus testen. Gaat hij voor de minste aantijging nog door de knieën of is hij er klaar voor? Die proeftijd had ook voor het volk Israël in de woestijn veertig jaren geduurd. Is dit volk bekwaam om mijn volk te zijn, vroeg God. Het bleek eigenlijk van niet. Het verviel altijd weer in dezelfde zondigheid. En God vertoonde altijd weer zijn zelfde barmhartigheid. Altijd weer gaf hij kansen om te herbeginnen. Ook Jezus werd op de proef gesteld en doorstond glansrijk dit examen. Toen kon hij de wereld in trekken, een groep mensen rondom zich verzamelen en zijn zending vervullen.

Uit het tijdschrift Middelares en Koningin van maart 2010 - blz. 4
Abonneer u nu voor slechts € 17 en surf voor info naar
www.montfortsite.be

16-02-10

Onbegrensde liefde.

Het licht dat met Jezus is gaan schijnen was en is het licht van Gods menslievendheid. Gods liefde strekt zich uit naar alle mensen. Dat is zijn wezen. God is liefde. Zoals hij Schepper is van al wat leeft, zo is hij Vader van al wie leeft op deze aarde. En zo zijn alle mensen kinderen van die ene Vader en broers en zussen van elkaar. De verschillen, zelfs in religie of godsdienst, tussen de mensen, zijn van menselijke makelij. De liefde van God omspant alle culturen, alle religies, en laat zich door geen grenzen afsluiten. Gods liefde laat zich zelfs niet begrenzen door het geloof van mensen in Jezus. Binnen welk geloof mensen staan, of binnen welk ongeloof, Jezus roept hen wel allen op gestalte te geven aan Gods menslievendheid: elke medemens tot je naaste te maken, en zelf de naaste te worden van elke medemens.

Uit het Montfortaans tijdschrift Middelares en Koningin van februari 2010 blz. 5

08-02-10

Verleiding.

voetsporen woestijnHoe kan Gods Geest spreken als geen verwachtiing wordt gekoesterd? En hoe kan een verwachting in je hart ontstaan als je niet iets verrassends hebt gehoord, vooral iets wat je ten zeerste aangaat?
Is er iets meer schokkends dan horen: "Jezus, Zoon van God, is voor jou gestorven en verrezen!" Of: "Hij is de weg!" Of nog: "Zie, Ik maak alles nieuw!"
Een hart dat leeft van de verwachting dat het dit echt mag meemaken, kijkt naar boven, zijn blik stijgt boven alle muren heen. Het begint te zien omdat het ontvankelijk is geweest, geluisterd heeft.
De komende veertigdagentijd verwijst naar de woestijnervaringen van het Godsvolk. Met Hosea 2,16 drukken we het zo uit: in deze vastentijd lokt de Heer je weer naar Hem toe en tracht nieuw, of opnieuw, tot je hart te spreken en je zijn licht aan te reiken - een heilzame verleidiing.

Uit het tijdschrift Middelares en Koningin van februari 2010 blz. 3
Voor méér info surf je naar
www.montfortsite.be of via de mailbox van deze blog.

12-01-10

De snelste weg tot Jezus.

maria MMC"De snelste en veiligste weg om tot Jezus te komen, loopt via Maria", zegt Montfort. "Jezus is door Maria tot ons gekomen, dus geraken wij door Maria het makkelijkst tot Jezus."
Hij pelgrimeerde te voet, naar honderden parochies in het westen van Frankrijk. Daar hield hij dan gedurende twee tot drie weken een 'missie', een volkse catechese in een vaak ontkerstende omgeving. Kenmerkend was daarbij dat Montfort niet enkel een 'leer' aanreikte, maar ook de middelen om vanuit die leer te leven.

19:25 Gepost door Montfortteam in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: montfort, jezus, maria, frankrijk |  Facebook |

24-11-09

Zaal van God geheimen.

De schoot van Maria wordt door de heiligen 'zaal van Gods geheimen' genoemd.

In dit mysterie heeft Hij reeds alle volgende mysteries van zijn leven bewerkt door het feit dat Hij ze toen al aanvaardde. 'Jezus heeft bij zijn intrede in de wereld gezegd: Zie, ik kom om uw wil te doen' (Hebreën 10,5-7).
Dit mysterie is dus de samenvatting van alle mysteries, want het bevat de wil ertoe en de genade ervan. Tenslotte is dit mysterie de troon van Gods barmhartigheid, vrijgevigheid en glorie. De troon van Zijn barmhartigheid is het voor ons. Immers, wij kunnen Jezus alleen maar naderen door Maria. En slechts door bemiddeling van Maria is het mogelijk Hem te zien en te spreken. Welnu, Jezus verhoort Zijn lieve moeder altijd. Hij verleent er dus altijd Zijn genade en barmhartigheid aan arme zondaars. 'Laten wij dus vol vertrouwen naar de troon van genade gaan' (Hebreën 4,16).

Uit: De Ware Godsvrucht - LMG de Montfort - nr. 248 (deel 1)

21:23 Gepost door Montfortteam in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: maria, jezus |  Facebook |

23-11-09

Maria en Jezus verenigd.

Maria en Jezus zijn zo innig verenigd, dat de een geheel opgaat in de ander: Jezus is helemaal in Maria, en Maria helemaal in Jezus. Of nog beter gezegd: zij leeft niet meer, maar Jezus alleen leeft geheel in haar. Men zou eerder het licht kunnen scheiden van de zon, dan Maria van Jezus. Wij kunnen de Heer dus Jezus van Maria noemen, en de heilige Maagd: Maria van Jezus.

Uit: De Ware Godsvrucht - LMG de Montfort - nr. 247

18:42 Gepost door Montfortteam in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: jezus, maria |  Facebook |